Ustaca Sevmek
Don Miguel Ruiz

kuraldisi.net'ten alınan arka kapak yazısı:

Yoğun bir yabancılaşma alıyor bizi, öz benliğimizden uzaklara sürüklüyor. Kendimizi oynadığımız rollerden ibaret görüyoruz. Özümüz yerine imajımızla bir tutuyoruz kendimizi. Bu da bizi başkalarının onayına bağımlı kılıyor. Sevgiyi dışımızda aramaya başlıyor, birbiri ardına bağımlılık ilişkileri kuruyoruz.

Neyiz biz?
Başkalarının sevgisine umutsuzca gereksinen varlıklar mı?

Nasıl ilişkiler kuruyoruz?
Uyuşturucu bağımlısıyla uyuşturucu satıcısı arasındaki vazgeçilmez ilişki gibi "cehennem ilişkileri" mi?

Dünyayı nasıl algılıyoruz?
Yüreğimizi en yakın bildiklerimize bile açamadığımız tehdit dolu bir yer olarak mı?

Peki ya gerçek doğamız?
Kim olduğumuz?
Gerçek yaşam kaynağımız?

Ustaca Sevmek, ustalıkların en büyüğü üzerine. Özgür sevgi, yaşayan ilişkiler, insanın unuttuğu öz benliği üzerine.
Kendimizle, birbirimizle, yaşamla ilişkilerimizi cehennem ilişkilerinden cennet ilişkilerine dönüştürmek üzerine.

kitap 129 sayfa. 8,5 milyon. şimdi ilk 26 sayfayı okudum. ve harbiden ÇOK beğendim. bu ilk 26 sayfadan da bir alıntı yapmak istiyorum:

sayfa 21:

"...birisi size, "tepemi attırdın", dediğinde bu pek de gerçeği yansıtmıyor. gerçek, zihnindeki bir yaraya dokunduğunuz ve acı duyduğu için tepki gösteriyor olması."

 bu cümleye benzer anlamda bir cümle de "içimdeki yolculuk" serisi kitaplarından Fatih Koçak'ın kitabında yer alıyordu. korkular korkular korkular. ne bu korkular.???