düşüncelerimi filan yazmak istemiyorum işte, ne suçluluk duygumdan ne yargılanmaktan ne de utancımdan ne de mutsuzluğumdan bir zerre olsun kurtulmuş değilim. düşüncelerini değiştirmek, inançlarını değiştirmek çooook saçma. mutsuzum ve hep mutsuz kalacağım. zavallı ben

düşüncelerini analiz etmek, inançların üzerinde çalışmak gerçek anlamda bana zevk veriyor bunu açıkça söyleyebilirim. çünkü mekanizmayı anladım az çok. hayat boyu devam eden bir süreç bu. birincil amacım hatta tek amacım bu kendimi iyi hissetmek. şu ana kadar da birşeyler yaptım ve bana göre azçok sonuçlarını da aldım. bu iş, yani kendi üzerinde çalışma işi de çok zevkli. yola devam.

kendimi yeteri kadar iyi hissetmiyorum

bir kere bu kalıp başlıbaşına bir engel teşkil ediyor. bu kalıp sebep oluyor bence asıl "kötü" hisse. peki bu kalıba yol açan ne? ben bu kalıbı tekrar tekrar düşünmek yerine olumlu bir düşünceyi düşünmeyi SEÇiyorum. "kendimi olduğum gibi kabul ediyorum" bu düşünce bana şikayet düşüncelerinden daha iyi geliyor. ben olduğum gibiyim. "yeteri" ne demek ki? neye göre?

bu kadar mantıklı cevaplar verdin tamam ama hala memnun değilim ben duygudurumumdan.

ne demiştik. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. seni seviyorum onur. seni olduğun gibi kabul ediyorum.

boşuna uğraşıyorum. asla mutlu olamayacağım.

mutlu olmak benim elimde. düşüncelerimi ve inançlarımı analiz ederek ve olumluya doğru değiştirerek huzurlu bir hayat sürebilir, kendimi iyi hissedebilirim. ben gücün ta kendisiyim.