of ya inanmıyorum kuraldışının seminerlerine katılan en genç ben olduğumu sanıyordum. ama değilmişim. 19 yaşında bir kızın yorumunu gördüm biraz önce offf yaaa. ben niye "en" olamıyorum.

sonuçta durum bu. benim amacım oraya gidip kendim hakkımda bir şeyler öğrenmek. diğer katılımcıların ne olduğunun bunun üzerinde bir etkisi yok.

"en" bişey olmayıca ne olur ki?

örnek olarak, oraya katılan en genç ben olsaydım, insanlar bana "bu yaşta ne güzel bak bu yolculuğa çıkmışsın, keşke ben de senin yaşında bu bilgilerden haberdar olsaydım" derlerdi.

böyle derler derken bu tahminden öte değil. belki demezler sadece düşünürler. belki düşünmezler bile, onlar bilir. belki de bir kısmı düşünür, belki bir kısmı söyler...böyle gider bu olasılıklar :)

böyle demiş olsalar bana ne olur ki? benim için ne ifade eder?

insanların bana özendiğini anlarım ve kendimi değerli hissederim, kendimi iyi hissederim. onlardan farklı ve "iyi" bir durumda olduğunu düşünür ve gurur duyarım.

bunlar ne kadar benim aradığım duygular bilmiyorum ama takdir edilmek güzel bir şey, ama şunu da biliyorum ki "ego şişmesi" de ayrı bir şey. kendini iyi hissetmenin en güvenilir :) yolu "kendini olduğun gibi kabul etmek" "yargılamaktan vazgeçmek" "kendini sevmek" kısaca yoğun bir özsevgi. hem beni iyi hissettiren insanların düşünceleri ve söyledikleri değil benim kendi zihnimden geçen düşünceler.

peki diyelim ki insanlar sana bu cümleyi kurdu sen ne düşünürsün.

"hehe, hepinizden daha avntajlı durumdayım burda, bu yaşta burdayım sizse kırkınızda ancak gelmişsiniz, erken yaşta bu eğitimleri alıcam mutlu olucam sizin gibi kırkıma kadar bu konularda bilgisiz kalmıycam, salaklar sizi hahahah ben sizden üstün durumdayım, hahahahah, bana mesafeli olun biraz, oldu mu" :)

bu düşünceden de görülüyor ki arkaplanda "değersizlik" duygusu VAR. yani hala bilinçaltımda bir şekilde yargılamalar devam ediyor. kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. kendimi yargıladıkça bu oluşan değersizlik duygusu diğer insanlara yansıyacak ve ben ya kendimi aşağılık göreceğim ya da üstün. her ikisi de aynı. demek ki "en" bişey olmak isteyerek, amaç kendini "değerli" hissetmek. ama kendini iyi hissetmenin çok daha kolay ve kalıcı bir çözüm yolu var. kendini olduğun gibi kabul etmek, yargılamkatn vazgeçmek ve kendini sevmek. ÖZSEVGİ. EEE peki o zman. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. ben kendimi olduğum gibi kabule diyorum. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. ben kendimi olduğum gibi kabul ediyorum.