"offf napıcam ben

çok ayıp bir şey yaptım

of ki ne of

eğer bir kişi duysa ben biterim

nolucak şimdi

ölsem daha iyi valla"

hangi korkum tetiklenmiş? (hangisi tetiklenmemiş ki :) )

yargılanma, suçlanma, dışlanma, ayıplanma, değersizlik, insanların gözünden düşme, sevilmeme, yalnız kalma, çaresiz kalma, annemi-babaama-yakınlarımı üzme, ilgi gösterilmeme, kabul görmeme

"empoze edilmiş utancın üstesinden gelmek ve kendi öz değerlerinin farkında olmak, derin bir kendini tanıma yolculuğudur. bu kendi kendine olan bir şey değil. yoğun emek ve çaba, yoğun kendini affediş gerektiren bir süreç. empoze utançlar yüzünden, kendi hayatını zehir ettiğin için gerekiyor bu affediş." nil gün / duyguların simyası

   benim yargılanma korkum var

   ben yargılanma korkumu kabul ediyorum

   ben yargılanma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

   ben yargılanma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

   ben yargılanma korkumu SEViyorum

   (kalbimizden pembe ışıklar çıkıyor)

benim zihnimde düşünen yalnızca benim. düşüncelerimi seçecek olan benim. duygularımı da benim düşünce ve inançlarım belirlediğine göre herhangi bir durumda kendimi "iyi" hissedebilirim. duruma bağlı değilim. benim asıl korkum zihnime olumsuz düşüncelerin gelmesi. :) yoksa insanların düşüncelerini nerden bilebilirim değil mi? bilemem.

"ayrıca bir taraftan kendini geliştirirken, .....  bu yol hiç de kolay ve acısız bir yol değil. ama kesinlikle geliştirici. gelişmenin kolay olduğunu mu sanıyordun yoksa? her gelişim bir şekilde acının içinden geçmeyi gerektirir. acı, kendinle hesaplaşmanın, kendinle yüzleşmenin acısıdır. ama gereklidir ve gelişmenin kestirme yolu da yoktur. çünkü gelişim öncelikle iç temizliği gerektirir. acının sağından solundan geçerek, acıyı uyuşturarak özgürleşemeyiz. acının içinden geçerek özgürleşmektir en ketirme ve en gerçek yol. bu yolun ödülü BÜYÜK: kendinin daha kaliteli bir versiyonu olmak." nil gün/ duyguların simyası

"duyarlarsa ne der.."

"insanlar ne der..."

"insanlar ne düşünür..."

"duydular mı acaba..." diye gider bu içparçalayıcı kaygılar. işin aslı bu kaygınızın gerçekleşip gerçekleşmemesinin üzerinizde bir etkisi olmadığıdır. sizin hayatınızı, duygudurumunuzu siz belirliyorsunuz. bu kadar. duygularınız sizin düşüncelerinizden kaynaklanır, başkalarının sizin hakkınızdaki düşüncelerinden değil.

ben kendimi tümüyle kabul ediyorum ve seviyorum

ben kendimi onaylıyorum

ben kendimi seviyorum

ben kendimi sevgiyle onayladığım için şükrediyorum

ben kendimi sevgiyle onaylıyorum

seni seviyorum onur

seni onaylıyorum