od: ... ve ... neden beni yemeğe çağırmadılar. kimlerle gittiler acaba? sonum .... gibi olmasın da aman. tek başıma, kimsenin sevmediği biri olmak istemem.

mc: onların yemeğe gittiklerini bile bilmiyorum. kimlerle gittiklerini de bilemem ki. hem sırf onlar beni yemeğe çağırmadılar diye benim sonum niye ... gibi olsun ki. hem ... nun durumunun da o kadar "kötü" olduğunu düşünmüyorum. en azından sevgilisi var.

  diyelim ki arkadaşlarım tarafından yemeğe çağrılmadım. bu niye beni üzer ki, ne idafe eder bana?

  onların beni yeterince sevmediklerini gösterir bu. o çağırmaz bu çağırmazsa yanlız kalabilirim.(belki de göstermez çünkü her an her tanıdığını yemeğe çağırmak gibi bir durum söz konusu olamaz, hem onlar yeteri kadar sevmemesi bu başkalarının sevmeyeceği anlamına gelmiyor, hem aslında bana davranışları ve muhabbetleri de gayet iyi, memnunum yani)

   diyelim ki onlar tarafından yeterince sevilmiyorum bu beni niye üzer, benim için ne ifade eder?

  aaa olurmu öyle, herkesin beni sevmesi lazım. bir kişi bile beni sevmezse ben de "yanlış" bir taraf vardır demek olur bu. hem onlar beni sevmezse benle yeterince ilgilenmezler ki, muhabbet kurmazlar. (herkesin beni sevmesi mümkün DEĞİL, en yüce gönüllü insanların bile herkes sevmemiş, hem zaten bun gerek te yok, ben kendimi sevsem yeter. "yanlış" olarak tanımlanan şeyin standartı ne? YOK. o bana ait bir parçam, nasıl etiketlendiğinin önemi yok. seçtiğim yönde dönüştürebilirim. tıpkı yapbozun bir parçası gibi. "yanlış" dediğim şeye sahip olduğum için "yanlış" değilim. ben olduğum gibiyim. OLANı belirleyen benim düşünce kalıplarımla oluşturduğum içsel enerjim. yani bu kalıplar değiştikçe duygularım değişecek. OLAN değişecek.)

   diyelim ki onlar benimle yeterince ilgilenmediler, benimle muhabbet kurmadılar bu beni niye üzer, benim için ne ifade eder?

   niye üzsün, insan için ilgi ve muhabbet zararlı  mı, beni gayet "iyi" hissettirir. hem olmazsa böyle bir şey yoksunluğunu yaşayabilirim. (onurcum bak sana söyledim, senin duygudurumunun asıl belirleyicisi düşünce kalıpların, bu düşünce kalıpların duygulara yol açıyor ve sonrasında da hayatında olaylar olarak tezahür ediyor, her şey bu kadar açık. tabi ki farkında olduklarının yanısıra farkında olmadığın da bir sürü düşünce kalıbı var. yapman gereken sadece olumlu düşünceler düşünmek, olumsuzların farkına vararak onları değiştirmek)

    diyelim ki benimle ilgilenen ve muhabbet eden kimse yok, bu beni niye üzer?

    nasıl ya, tabi ki de üzer hatta bırak üzmeyi, kendimi yalnız hissederim. çaresiz hissederim kendimi belki. (yalnızlık hissinin yalnız olma durumundan kaynaklanmadığını bizzat deneyimlerinle biliyorsun, tamamiyle olumsuz düşünce kalıplarınla alakalı bişi, bu kalıpları değiştirdiğinde, kendine sevgi gösterdiğinde duygudurumun değişecek ve hayatında yüksek frekanslı olaylar vuku bulacaktır.)

bilinçaltı inançları:      "yalnızlık feci hissettirir" (feci hissettiren bulunduğun durum değil ne düşündüğündür, düşüncelerine dikkat et, olumlu düşün)

                                "yalnızlık kötüdür" ("kötü" ya da "iyi" bir durum yoktur. kişiden kişiye değişir. ne düşündüğüne bak!)

                                "kendini iyi hissetmen için birilerinin seninle ilgilenmesi ve iletişim içinde olması gereklidir" (kendini iyi hissetmek istiyorsan kendini sev, sevgi ol, olumlu düşün, duygularını ifade et.., kim bilir belki o zaman çevren de çok değişecek)

                                "kendini iyi hissetmek için başkaları tarafından sevilmek zorundasın" (seni iyi hissettiren başkalarının seni sevmesi değil, primer olarak senin kendin hakkındaki düşüncelerindir)

                                "yalnız kalırsan çaresizsindir" (böyle düşünüyorsan böyledir, çaresizlik yok, korkularından arın.)

     benim yalnız kalma/hayatta tek başıma kalma korkum var

     ben yalnız kalma/hayatta tek başıma kalma korkumu kabul ediyorum

     ben yalnız kalma/hayatta tek başıma kalma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

     ben yalnız kalma/haytta tek başıma kalma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

     ben yalnız kalma/hayatta tek başıma kalma korkumu SEViyorum

     (kalbimden pembe ışıklar yayılıyor dört bir yana)

      benim sevilmeme korkum var

      ben sevilmeme korkumu kabul ediyorum

      ben sevilmeme korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

      ben sevilmeme korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

      ben sevilmeme korkumu SEViyorum

      (kalbimden pembe ışıklar yayılıyor dört bir yana)

       benim çaresiz kalma korkum var

       ben çaresiz kalma korkumu kabul ediyorum

       ben çaresiz kalma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

       ben çaresiz kalma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

       ben çaresiz kalma korkumu SEViyorum

       (kalbimden pembe ışıklar yayılıyor dört bir yana)

        benim kabul görmeme korkum var

        ben kabul görmeme korkumu kabul ediyorum

        ben kabul görmeme korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

        ben kabul görmeme korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

        ben kabul görmeme korkumu SEViyorum

        (kalbimden pembe ışıklar yayılıyor dört bir yana)

        benim ilgi gösterilmeme korkum var

        ben ilgi gösterilmeme korkumu kabul ediyorum

        ben ilgi gösterilmeme korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

        ben ilgi gösterilmeme korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

        ben ilgi gösterilmeme korkumu SEViyorum

        (kalbimden pembe ışıkar yayılıyor dört bir yana)

        benim ayıplanma korkum var

        ben ayıplanma korkumu kabul ediyorum

        ben ayıplanma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürmeye niyet ediyorum

        ben ayıplanma korkumu şu anda SEVGİye dönüştürüyorum

        ben ayıplanma korkumu SEViyorum

        (kalbimden pembe ışıklar yayılıyor dört bir yana)