mücadeleniz sadece ve sadece düşüncelerinize ve duygularınıza karşı, ben onu bunu bilmem.

dış dünya yok

iç dünya da yok

sadece DUYGUlar (ve düşünceler elbet) var.

sadece budur OLAY.

gözlemci nerde peki :)

utanç duygusu ve suçluluk duygusu sizin dostunuz olsun.

onlar sizin en yakın dostunuz.

sizi bir yerlere taşıyacak olan en yakın iki dostunuz.

hangi konularda gelişmelisiniz,

hangi konularda SEVGİ eksikliğiniz var onlar size gösterecek.

suçluluk duygum benim dostum

utanç duygum benim dostum

onlar benim hangi konularda sevgi eksikliğim olduğunu bana gösteriyorlar

gelişimim için bana yol haritası sunuyorlar

şunları kendine sorabilir misin?:

suçluluk/utanç duygunu olduğu gibi kabul edebilir miydin?

suçluluk/utanç duygunu bırakabilir miydin?

suçluluk/utanç duygusunun temelinde yatan İSTEK nedir?

onay isteği mi?

kontrol etme isteği mi?

güvence isteği mi?

kendini cezalandırmayı bırakabilir miydin?

suçluluk/utanç duygusuyla kendini kendin cezalandırıyorsun.

bu "ceza anlayışı" nerden girdi acaba zihnine?

"yanlış" bir şey yaptığında kendini cezalandırdığın gibi, "doğru" bir şey yaptığında da kendini ödüllendiriyor musun?

hiç mi "doğru" bir şey yapmadın?

elbette yaptın.

cezayı ve ödülü kendi zihninde kendin yaptığının farkına vardın mı?

senin kontrolünde olduğunu anladın mı?

yargılayıcı Tanrı'nın senin zihninde senin tarafından var edildiğini anladın mı?

bugüne kadar hep bunları duymuş olabilirsin.

zihnin alışık olduğu düşünce ve duygu kalıplarını tekrar ediyor bunun farkına varmak için kendine izin verebilir misin?

bu kalıpların yerine kendini "iyi" hissettirecek kalıpları getirebilir misin?

bunu deneyebilir misin?

bunun için kendine izin verebilir miydin?

suçluluk duygunun temelinde GÜVENCE isteğin yatıyor olabilir mi?

"yanlış" olduğuna inandığın bir şeyi yaptın.

peki bundan sonra

kendine şunu diyorsun "yanlış bir şey yaptım" ve suçluluk duyuyorsun

ya da şunu diyorsun "ben yanlışım" ve utanç duyuyorsun

peki şunu diyebilir misin?

"kendimi sevgiyle kabul ediyorum."

hı?

zihin alışık olmasa da alışabilir.

şu ankilere nasıl alıştıysa.

"yanlış" bir şey yaptığına inanıyorsun.

cezalandırılacağına inanıyorsun.

dışsal bir cezanın varlığına inanıyorsun.

bunu engellemeye çalışıyorsun. (kontrol etme isteği)

dışsal cezadan korkuyorsun.

acı çekmekten korkuyorsun.

rezil olmaktan korkuyorsun.

falan filan

peki acaba suçluluk ve utanç düşüncelerinle yarattığın suçluluk ve utanç duyguları sana CEZA olabilir mi?

ve dışsal ceza bu duyguların elle tutulur hale gelmesi olabilir mi?

hı?

bunları düşünmek için kendine izin verebilir miydin?

bunları düşünmeye gösterdiğin direnci sevgiyle kabul edebilir miydin?

düşüncelerini ve duygularını SEÇebilirsin.

bilinçaltında muhtemelen suçluluk ve utanç duyguları var

bunları yok sayamazsın

yok sayman da saçma olur zaten

olanı kabul et

yerine yeni düşüncelerle yeni duygular ekebilirsin