can
isim Farsça c¥n

1 .     İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık.

2 .     Yaşama, hayat:        "Bir kedi yavrusunu kurtarmak için ipe sarılıp kuyuya iner, canımı tehlikeye koyardım."- R. N. Güntekin.

3 .     Güç, dirilik:        "Her şeyde bu mevsime mahsus bir can, bir dirilik kendini gösteriyordu."- M. Ş. Esendal.

4 .     Kişi, birey:        "Benimle beraber dört canız ."- F. R. Atay.

5 .     İnsanın kendi varlığı, özü:        "Ne denir, canımız ne mertebe insan olsa mayamız, maddemiz hayvan..."- R. N. Güntekin.

6 .     Gönül:        "Çirkin bana kurban, ben de güzele / Can sever güzeli, maldan ziyade."- Karacaoğlan.

7 .     Bektaşilik ve Mevlevilikte tarikat kardeşi.

8 .   sıfat  Çok içten, sevimli, sevilen, şirin:        "Alphonse Daudet ilk gençliğimin can yazarlarından biri idi."- T. Buğra.

9 .   ünlem  Yakınlık duygusu belirten bir seslenme sözü:        "Canlar! ... Açık olsun bahtınız."- E. B. Koryürek.

ruh
isim (ru:hu) Arapça r°§

1 .     Dinlerin ve dinci felsefelerin insanda vücuttan ayrı bir varlık olarak kabul ettiği öz, tin.

2 .     En önemli nokta, öz:        "Lakin oyunun ruhunu anlamak mümkün değil."- M. Ş. Esendal.

3 .     Esans:        "Bazısı ruh koklatır, bazısı alnına sirke sürer, bazısı kollarını, bileklerini ovuşturur."- H. R. Gürpınar.

4 .   mecaz  Canlılık, duygu:        "Nesri gibi güzel bir ruhu olan Falih Rıfkı Türk gazeteciliğini bir vatan hizmeti telakki etmiş ve kutsi bir vazife gibi ifa ediyor."- Y. K. Beyatlı.

5 .    felsefe  Bedeni etkin kılan canlılık ilkesi, bedenin hayat gücü.