"ASTIM'a psiko-ruhsal yaklaşım" :)

   ne zamandır hayalini kurmakla meşguldüm, hatta geçen sene; ille de buna benzer bir sunum hazırlıycam ve kongrelerde suncam diye gaza geldim. ama "her şey kendi zamanında olur" ilkesi yine iş başındaydı ve de bu fikri ilk olarak bugün ekrana dökmeyi başardım. daha ilk taslak tabiki bu. gelişiyor.

    katkılarınızı dört gözle bekliyorum .(look forward to :) )

    bu sunumun tıp öğrenci kongrelerinde adından söz ettireceğini umuyorum. (hafiften bir "ayrı olma isteği" kendini belli ediyor. EGO işte, naparsın :). hemen sorumu soruyorum kendime: ayrı olmak istemeyi bırakabilir miydin? :) )

sunumdan bir alıntı: Uzun süreli bir hastalık döneminden sonra, göğüs kafesi sertleşir ve genişler. Güçlü bir dış görüntü oluşur ama esneklik kaybolduğundan çok küçük bir solunum hacmi vardır. Çelişki bundan daha iyi ifade edilemezdi: büyüklük iddiası ve karşısındaki küçüklük gerçeği.