Yaşımız kaç olursa olsun, çocuk-anne-baba ilişkisini sürdürdüğümüz sürece olgunlaşamayız. Olgunlaşma, hayatımızın en temel ilişkisi olan anne-baba-çocuk ilişkisini, yetişkin-yetişkin ilişkisine dönüştirmekten geçer. Bu süreç, doğamızla yani mutlu, yaratıcı ve doyumlu insan olma süreciyle eş anlamlıdır. Hiçbir kitap anne babamızla ilişkimizde yaşam boyu birikmiş incinmeleri ve yanlış anlamaları yok edemez. Ama bu kitap, atgözlüğümüzden kurtulmamıza yardımcı oluyor. Çaba ise, bize ait. Mutluluk, yaratıcılık ve doyum bu çabaya değmez mi?