| geçenlerde pi-ki temel eğitimine gitmiştim nil gün'ün. orda şöyle bir şey söylemişti nil: "dakikaların değerini bil, saatler başının çaresine bakacaktır." zaman zaman düşünüyorum da ne kadar da doğru söylemiş. her an, her dakika bizi daha bir bütünlüğe taşıyacak seçimler yapıyor muyuz? tam burda araya giriyorum ve şunu diyorum: yapmasak da bunu yapmıyoruz diye kendimizi yargılamayalım. çünkü bu yargılama da bizi bütünlükten uzaklaştıracak bir seçim. yargılamanın, cezalandırmanın, suçlamanın, utandırmanın insanları "doğru" yola soktuğunu sanırız ama yanılırız. her an SEVGİyi seçebiliriz. her an sevgiyi seçmesek de, bu durumu (her an sevgiyi seçmeme durumumuzu) sevmeyi seçebiliriz. yargıdan, suçlamadan, utandırmadan uzaklaştığınızda yaşamınız aydınlanacak. ÖZle aranızdaki perde kalkacak, ÖZ olacaksınız. yargılamadan, suçlamadan, utandırmadan uzaklaşmanın yolu ise yine aynı: SEVGİ. kabul. onların varlığını kabul etmek ama seçmemek. onlar da sınırsız olasılıklar içerisinde birkaç olasılık. ama seçmek zorunda değiliz. onları olduğu gibi kabul edebiliriz, aşmamız için de gereken bu. ama onları seçmek zorunda değiliz. buna ihtiyacımız yok.
|
