ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

ben yaşadığım her olayı görmeyi seçiyorum

ben her şeyi çok net görüyorum

ben olacak olana izin veriyorum

ben her şeyi çok güzel görüyorum

ben hayata sevgiyle bakıyorum

ben olanı olduğu haliyle kabul ediyorum

bu olumlamalarla zihnime giriş yaptım. tabi hemen çıkan birkaç kalıbı sizle paylaşayım. zihnim bana şunları dedi : "çok acı olaylar var onları da mı göreceksin."    "utanç dolu bir sürü anın var bunları da mı?"    "hiç de çok net görmüyorsun."    "bırak gözlerin böyle kalsın, böylelikle insanların yüzlerini görmüyor ve bu şekilde de etkilenmiyorsun onların yaptıklarından."    "acıdan korumuş oluyorsun kendini."    "kendini kötü hissetmekten korumuş oluyorsun bu şekilde."    "insanlar nasıl davranırlarsa davransınlar kendini korumuş oluyorsun, onları görmüyorsun."

gördüğünüz gibi temelde yine bir korunma isteği var. güvence isteği. acıdan kaçma isteği. olacak olanın acı olma ihtimaline karşı herşeyden kaçıyorsun ve bu şekilde güzelliklerden de uzaklaştırıyorsun kendini. hayat acısıyla ve tatlısıyla var. sanırım en önemli belki de tek önemli şey OLANI OLDUĞU HALİYLE KABUL ETMEK. o zaman ne gözlüğe, ne de herhangi bir hastalığa ihtiyaç duyacağız. nevrotik güvence isteklerimiz nelere yol açıyor farkına varalım. güvence istemekten vazgeçip, olanı olduğu haliyle (tüm hissettirdikleriyle) kabul etmeyi SEÇelim. bunu yapabiliriz, bu güç bizde var. ÖZ bunu arzuluyor.