"ben kendimi tümüyle kabul ediyorum ve seviyorum" düşüncesi arka planda dönüp duruyor, sürekli.

başka bir olasılığın farkında bile değil.

"ihtiyacım olan şeyi ihtiyacım olduğu anda yaratıyorum" diyor sıkça, ihtiyaç duydukça.

karşısına kim çıkarsa çıksın "insanları oldukları gibi kabul ediyorum" diyor ve yargılamak gibi bir alışkanlığı yok.

kabulden başka bir şey bilmiyor.

hatta bırakın insanı ne olursa olsun "olanı olduğu gibi kabul ediyorum" diyor.

dosta da düşmana da "kabul" diyor.

bir tek sevgiyi biliyor.

endişelenmek, suçluluk duymak, utanmak gibi bir huyu hiç mi hiç yok.

dedim ya kabulden, sevgiden başka bir şey bilmiyor.

"ben kendi içimde tam ve bütünüm" diyor ve bu yüzden de bağımlı olmaya ihtiyaç duymuyor.

sık sık "olabilir" demekten zevk alıyor.

neşeli, huzurlu.

memnun hayattan, olandan.