a) yaşamda akarken öyle rastgele karşımıza çıkmış bir abukluktur. biran önce yok edilmelidir. bizim düşmanımızdır.

b) farkında olarak ya da farkında olmayarak bastırdığımız duygularımızın bedenselleşmiş halidir. bizim hakkımızda çok önemli bilgiler verir. bizim dostumuzdur. çok açık sözlüdür. hatta bu kadar açık sözlü olduğu için bize insafsızca da gelebilir. ondan öğrenmemiz gerekeni öğrendiğimizde, görevini tam olarak yerine getirmenin huzuruyla bize "hoşçakal" diyecektir. 

(ben en iyisi mi bu sorunun şıklarını madde madde hale getirip kongredeki "hastalık benim biricik dostum" sunumumda ilk olarak anlatayım.)