o kadar dert yandığımız, şikayet ettiğimiz sorunumuz, sorunlarımız var ya işte onları çözmek için üzerine gittiğinizde gördükleriniz karşısında şaşkına dönebilirsiniz. çünkü şunu farkedeceksiniz: sorundan kurtulmak istemiyorsunuz. çünkü bu sizin (aslında zihnin/egonun) biricik uğraşı alanınız. "bu sorun olmazsa neyle uğraşırım ben?" gibi kaygıları gördüğünüzde hayrete düşebilirsiniz. tıpkı ben gibi. ağzım açık kaldı. güldüm. "yuh!" dedim, "şikayet eden de sensin, bırakmak istemeyen de!"... demek ki neymiş. aslında sorun morun yokmuş. zihinciğimiz, bizim biricik zihinciğimiz can sıkıntısından ne yapıcağını şaşırıp, etrafa sarıyormuş ve seçtiği herhangi bişeye şıp yapışıyormuş. artık büyütsün büyütebildiği kadar, abartsın abartabildiği kadar. sorun daha da büyümeli, daha da büyümeli, daha ve daha. sorunun bile fazlasını istiyoruz ya çok komik:). hayat harikulade bir oyun alanı.