ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

hani bu olumlamayı yapıp duruyorsun ama hala gözlerinde bir değişim yok

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

evet, görmeli ve utanmalısın, pislik seni (ne güzel kayıtlar var içimizde :), utanmalısınlar, hakaretler, oh oh oh... bu kayıtları içimize almamızda kimler bize yardım ettiler acaba? acaba? neyse, suçlamayı SEÇmek bizi amacımıza götüren yollardan değil. biz kabulü SEÇiyoruz. biz mutluluğu SEÇiyoruz. biz huzuru SEÇiyoruz. biz doyumu SEÇiyoruz. biz bolluk içinde yaşamayı SEÇiyoruz.)

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

ben yaşadığım her olayı görmeyi kabul ediyorum

GÖRmekten kaçtığımız, olaylar değil, olaylarla ilgili sahip olduğumuz acı veren düşüncelerimiz/duygularımız. ama bu sahip olduğumuz düşünceleri/duyguları kabul etmeden, onların ne olduğunu bilmeden, onu dönüştüremeyiz ki. evinizde gözleri kapalı mı temizlik yapıyorsunuz?

olayı GÖRmekten kaçınıyoruz, çünkü onunla ilgili hissettiklerimizin sorumluluğunu almıyoruz. hissettiklerimizi kaldıramayacağımzıdan korkuyoruz. belki kontrolden çıkarız. belki bu duygu denizinini içinde boğuluruz. kim bilir? kaygı çok :). bu hislere "kötü" diyoruz. bu bile başlı başına bir yargı. yargıda takılı kaldığımız sürece mutsuz olmamız çok doğal bir sonuç. sevgiden uzaktasın, yargıdasın. farkında ol.

düşüncelerini değiştirdikçe, duyguların değişir. duyguların değiştikçe hayatın değişir.

sen kendini mutlu hissetmek istiyor musun? eee o zaman mutluluk hissini doğuracak düşünceler düşün. kabulü, sevgiyi SEÇ. ne kolay, değil mi? sadece ve sadece mutluluk veren düşünceleri düşünmeyi SEÇmek. olanı olduğu haliyle kabul etmek.