suçluluk ve utançla ilgili olarak şunu iyice belliyoruz öncelikli olarak:

onlar sadece DUYGUdur... :)

yani biz yarattık, SEÇtiğimiz düşüncelerle ya da zorla SEÇtirilmiş düşüncelerle

yani sonlular

yani içlerinde kaybolacağımız bir okyanus değiller

onları yaratmayı SEÇtiğimiz gibi

onlardan özgürleşmeyi ve o duygular yerine başka duygular hissetmeyi SEÇebiliriz

şimdi bu kısım anlaşıldı mı, tam olarak? (gerçekten cevap bekliyorum)

hani biz duygularımız/hissettiklerimiz de değiliz düşüncelerimiz de değiliz demiştik

demiş miydik?

demediysek de şu anda diyelim

biz bir şeyler düşünür ve bir şeyler hissederiz

yani, biz düşüncemiz ve duygumuz değiliz

suçluluk ve utanç pek hoş duygular değillerdir

ama

onlardan kurtulmaya çalışarak onlardan özgürleşemeyiz

her zamanki gibi çözüm yine aynı: KABUL

kabul edip içinden geçmek :) heheheheheeee

"benim biricik suçluluk duygum", "benim biricik utanç duygum" diye iletişim kurabilir misin bu duygularınla?

kibar olun canım birazcık, onlar da bi duygu sonunda

napsınlar, onların doğası böyle :)

papatyanın beyaz, kırmızı gülün kırmızı olması gibi

olanda bi hata yok

elindeki çiçeğin kokusu hoşuna gitmediyse, kokusu hoşuna giden bi çiçek koklamayı SEÇebilirsin

kokusu hoşuna gitmeyen çiçeği elinde tutmak zorunda değilsin :)