anın birinde, doğal durumlarımıza (keyif, mutluluk, bolluk,vb...) "tehlikeli" damgası yapıştırmış olabiliriz.

bir örnek verelim hemen: diyelim ki şu yaşımıza gelene kadar, özellikle çocukluk dönemlerinde bir yerlerde, tam keyfimiz yerindeyken, eğleniyorken, annemiz başkasına olan kızgınlığını bize boşaltmış olabilir. ve biz de anne tanrıçada hata olabileceğini göze alamadığımızdan dolayı :), "keyifli olmak tehlikelidir, canın acıyabilir" şeklinde bir karara varmış olabiliriz. bu yüzden çalışmalarınızı yaparken, şu inançları da bi gözden geçirin. bu inançlara da bilinçaltınızı yüzde yüz inandırın.

örnek: bolluk bilincini oluşturmak için bir sürü olumlama yaparsınız ama sırf daha önceden bu durumun "tehlikeli" olarak damgalanmasından dolayı bir türlü katılaşmış bolluk bilincini göremezsiniz.

mutlu olmak güvenli

keyifli olmak güvenli

zengin olmak güvenli

bolluk içinde yaşamak güvenli

kendini değerli hissetmek güvenli

kendini yeterli hissetmek güvenli

huzurlu olmak güvenli

sevgi dolu olmak güvenli

harika bir ilişki yaşamak güvenli

sevmek güvenli

sevilmek güvenli

saygı görmek güvenli

komik ama gerçek. nerde, ne zaman, ne kararlar aldığımızı tam bilemeyiz. kendi özdoğamızı "tehlikeli" olarak damgalamış olabiliriz.

özellikle fakirliğin bir erdem ya da ruhanilik olduğu konusunda bir sürü telkin yapılan şu toplumumuzda "bolluk içinde yaşamak güvenli" ve "zengin olmak güvenli" olumlamaları çok önemli."benim gönlüm zengin" derler ya bir de. kardeşim senin gönlün zengin olsaydı, hayatın da aynı şekilde olurdu; gönül=hayat. :) :) :)