sadece bugün

kendinizi "kötü" hissettiğinizde

o hissi hissetmeye devam edin

sadece bugün

onu yoketmeye çalışmayın

ona izin verin

onu sevin

onu kuşatın

onun içine nüfuz edin

sadece bugün

sadece bugün

kendinizi "kötü" hissettiğinizde

bi eylemde bulunmayın

tv açmayın

pencereden bakmaya gitmeyin

müzik dinlemeye başlamayın

ve sadece bugün

kendinizi "kötü" hissettiğinizde

kendinize kızmayın

elbette zaman zaman "kötü" düşünceler düşünmeyi SEÇecek

ve kendinizi "kötü" hissedeceksiniz

ve şunu fakedeceksiniz: sevgisizlikten doğan bu "kötü" his

ona izin verdiğinizde, ondan kaçmaya çalışmadığınızda

ona saygı duyduğunuzda, ona kabul verdiğinizde

dağılacak

buhar olup uçacak

çünkü siz korkuya sevgiyle yaklaştınız

onu sevginizle kuşattınız

ve o yok oldu

tıpkı karanlık bir odada lambayı yakmak gibi

korkudan doğan bir duruma

kaçışla yani korkuyla cevap vermiş olsaydınız ne olacaktı

korkuyu beslemiş olacaktınız

korkuyu büyütecektiniz içinizde

sevgiyi SEÇmek daha hoş değil mi?

huzurun hazzını yaşamak daha hoş değil mi?

rahatlık, keyif daha hoş değil mi?

kaçışın kurtulmuşluk gibi görünen anksiyetik halinin yerine

sevginin hazzını koymak sizce nasıl bir fikir?