benim sıklıkla yemek yediğim bir mekan var. ve bu mekanı da bir aile işletiyor. dün orada yemek yerken bu ailenin annesi bana hevesle şunu anlattı: hastanenin birinde yeni bir alerji merkezi açılmış, bir an önce kızını oraya götürmek istiyormuş.

bu arada kızı 25 yaşın üzerinde, bekar.

burda bir bilgi arası verelim ve sembollerin altına bakalım:

alerjiye psiko-ruhsal olarak yaklaştığımızda karşımıza bastırılmış saldırganlık çıkıyor. kişi bilincinde yaşamadığı saldırganlığı ("ayıp" ya, "insanlar ne der" ya, hele bir de kızsa adı "çirkef"e çıkar) bedenine indiriyor ve bedeninde düşmanlarıyla dilediğince savaşıyor. seçtiği düşmanlar da çok masum aslında: toz, kedi tüyü, deodorantlar vs.

ve hastalık, saldırgan davranışlara ve kızgın tavırlara nazaran toplum tarafından daha bi kabul edilebilir bir olgu.

aslında kızın bir de astımı var. astım ise anneye duyulan öfke anlamına geliyor.

geçenlerde ben astımıyla ilgili bu yorumu yapmıştım onlara. demiştim ki bastırılmış kızgınlıkla alakası oluyor bu hastalığın. kız hemen ordan dedi: "ben erkek olacakmışım zaten."

taşlar yerine oturuyordur umarım. birilerinden kabul görme adına kendini yadsımaya bak. insanlar seni kabul etsin diye, bende "hata" var diye bas bas bağırma durumu. hani ben kendi cezamı kendim veriyorum. beni kabul edin, noluuuuuuuuuur.

ailede, kızın çok normal olan kızgınlığı birilerinin hoşuna gitmediyse, kıza, sende "hata" var diyip, bi de bunu yutturmayı başarmışlarsa oh ne ala. halbuki kızgınlığı "hata" olarak yorumlayanlarda "hata" var.

bu kadar açıklamadan sonra artık bağlantıyı kurabiliyor musunuz?

anne kızın saldırganlığını/kızgınlık duygularını artık dikkate almaya karar veriyor ve onu hastanenin alerji ünitesine götürmek için hevesli hevesli hayaller kuruyor. anne kızını seviyor ya hani. kızın saldırganlığı/kızgınlık duyguları anne için nihayet önemli hale geliyor.