"değişim" başlıklı yazımı yeniden okurken şu iki söz dikkatimi çekti: beklenti ve dışarısı yok.

biri bana yardım etsin = hala ortada yardım yok

bekliyorum, beklenti içindeyim = hala olmadı

söylediğimiz, düşündüğümüz cümleler arka planda faklı anlamlar içeriyorlar. bu içerdikleri anlamları kafamızda tuttuğumuz sürece değişik bir şeyle karşılaşmamız da mümkün görünmüyor.

oysaki bir şeyin gerçek hayatta karşımıza çıkması için öncelikli olarak ona sahipMİŞ gibi hissetmek lazım. çünkü isteğimizi karşımıza çıkaran bu his. bu histen ne kadar üretirsek içimizde bir süre sonra da bu hislerin toplamı madde oluverecek. peki o maddeye sahip olunca her şey tamam mı olacak?

zenginlik örneğiyle başlayalım.

zenginlik hissi zenginlik getirir.

ve zaten şunu farkediyorsunuz bir süre sonra zenginMİŞ gibi hissettiğiniz anda, o anda, sizin için "o sorun" yok oluyor.

siz bir anlığına zengin oluveriyorsunuz.

gerçekten zenginmişsiniz gibi hissediyorsunuz, farklı bir gerçekliğe geçiyorsunuz o an.

ve şunu da anlıyorsunuz ki asıl istediğimiz de bu, OLUMLU HİSLER.

zengin olduğunuz vakit kendinizi olumsuz duygular içinde hisseetiğinizde o zaman ne yapacaksınız?

sizi kurtaracağını düşündüğünüz, hayalini kurduğunuz bişi kalmıyor.

buna gerek de yok.

sadece ve sadece odağınızı sevgiye çevirmeniz yeterli.

bu her an yapılacak bir SEÇim.