saat 19:50

şu anda ne hissediyorum? hüzün

(sanki şimdiye kadar geçen yıllarımda ve halen geçmekte olan yıllarımda boşa zaman harcamış ve harcıyor gibiyim. hayat akıp gidiyor ve sanki ben hayata dahil değilmiş gibiyim. dışındayım hayatın, herkesten uzakta, çok uzakta gibiyim. ve bir el yok beni hayatın içine çekecek. kendi içimde yeni bir hayat yaratmak, bu acının ilacı.)

saat 19:56

su anda ne hissediyorum? direnç

(olduğum yere çivilenmiş gibiyim. hiç bir el beni bu olduğum yerden çekip alamaz. alsa ne olacak ki, yeni gittiğim noktada ne değişecek. ben burada acımla iyiyim. rahatım, tanıdık, bildik bir alandayım. tanıdık acının tanıdık rahatlığını yaşıyorum. ötede ne var bilmediğim için ve içimde kocaman bir isteksizlik olduğu için hareket etmek istemiyorum. daha da donup kalayım, daha da kayıtsız kalayım, belki bundan keyif alırım, kim bilir.)

saat 20:00

şu anda ne hissediyorum? şefkat

(şu anda olan her şeyi sımsıcak kucaklayabilirim. kendimi, düşüncelerimi, bu anı, mekanı, etraftaki insanları, bilgisayarları, bugüne kadar gördüğüm her şeyi, hayatı, öylece, olduğu haliyle kucaklayabilirim. onları saf ışık yapabilirim. bu anda, bu şefkat akışında, bu sarılma anında ölesiye kalabilirim. sıcacık. yok oluyorum gitgide, eriyorum, bitiyorum ve gittikçe daha da fazla haz oluyorum. hazsız haz oluyorum. saf oluş oluyorum. her nasılsam o oluyorum. yokluk ve birlik oluyorum. ben öyleydim ve yine öyle oluyorum. özlemişim. özlemimi seviyorum, ona da aşık oluyorum, yok oluyorum.)

saat 20:03

şu anda ne hissediyorum? kabul, dinginlik, huzur

(her şeyi ama her şeyi, şu anda karşıma çıkacak her şeyi sarmalayabilirim. onu sıcacık sıcacık sarabilirim. onunla bir bütün olup eriyebilirim, eriyebiliriz. biz ışık olabiliriz. biz ışığız. biz ışığız. oh, olduğum gibiyim.)