eylül sonunda nil ve saimin pi-ki temel eğitimine katılmıştım hatırlarsınız. ve belki de kusmak üzeresiniz. bu eğitimden o kadar çok bahsediyorum ki her an her yerde, insanlardan tepki alırım diye kaygılanıyorum. ve itiraf; bu 2 günlük anımı kibrimi beslemek için kullanır oldum :).

aslında bir yandan da şöyle bakabiliriz. insanla ilgili bir şeyler öğrenmekten zevk alıyorum ve  bu 2 günlük eğitim de tam olarak bununla ilgili olduğu için tüm dikkatim yaşadığım andaydı ve her şey zihnime kazındı. zırt pırt hatırlamam da çok doğal.

neyse başlığa dönüyoruz. işte o 2 günlük eğitimde konuşulan (birkaç dakika da olsa) bir konu da boşalma ve orgazm arasındaki farktı. ama sadece konu olarak geçti. yani bu ikisinin arasında fark var dedi nil. ama bahsetmedi ne fark var. cesaretli bir arkadaş farkı sordu ama konu kaynadı gitti.

bugün sabah hayal mühendisliği / serge kahili king'i okuyordum ve okuduğum bölümde bundan bahsediyordu. orgazmın büyük, rahatlatıcı bir etkisinin olduğunu söylüyordu. gülmek gibi o da birikmiş stresin atılmasında çok güzel bir yoldu. (ve daha yeni bitirdiğim iletişimde ustalaşmak / saim koç'da da ağlamak, gülmek, kızmak ve orgazm olmak üzere duygusal stresin boşalmasında topu topu 4 yol olduğu söyleniyordu). sonra orgazmla, boşalma arasındaki farkı anlatıyordu. boşalmak sadece bizi iyi hissettirirmiş. orgazmda ise kasılma-gevşeme periyodları şeklinde kas seğirmeleri olaya eşlik edermiş. bilginize.

orgazmı yaşayamayanların özdenetimi abartan insanlar olduğunu, hayata güven duymayıp kendilerini o ana teslim etmediklerini söylüyor. "oluruna bırakma" konusunda kendi üzerinizde çalışın diyor.

kontrolden çıkarsak acaba ne olur?

gerçekten de "kötü" şeyler, canımızı yakacak şeyler bizi mi bekliyor?

yoksa biz sadece kontrol ettiğimizi mi sanıyoruz.

Tanrı bize kahkahalarla gülüyor olabilir mi?

acaba kontrol ederek kendimize güvence sağladığımızı sanarken, bir sürü ödülden de mahrum kalıyor olabilir miyiz?

bence bu sorular düşünmeye değer.

ya sizce?