dün gece bloga nil gün'ün son çıkan kitabından alıntıları ekledim ve odama çıktım. kafamı yastığa koydum ama bir cümle vardı ki, zihnimde dönüp duruyordu.

gerçekten iyileşmek isteyen iyileşir...gerçekten iyileşmek isteyen iyileşir...gerçekten iyileşmek isteyen iyileşir...

sanırım 3 aydır gözlerimle ilgili çalışmalar yapıyorum. sadece gözlerim odaklı çalışmıyorum ama herhangi bir konuda yapılan içsel çalışmaların hayatın tüm alanlarını etkilediğini de biliyorum. biz gözlere gelelim. sedona yöntemi uyguluyorum, EFT yapıyorum, nil'in "sağlığınız için içinizdeki iyileştirici gücü harekete geçirin" cdsini dinliyorum. adım adım güzel şeyler yaptım, yapıyorum. tekniklerin adı o kadar da önemli değil. GÜNEŞ'in önündeki bulutları dağıtmak için bildiğim şeyleri yapıyorum işte.

ve hissediyorum.

her şey daha güzele doğru gidiyor.

neşem artıyor.

yaşama sevincim artıyor.

enerjim artıyor.

ya da gerçek ben açığa çıkıyor da diyebiliriz.

göz sağlığım gittikçe daha güzele doğru gidiyor, kendi doğal haline.

bu cümle neden takıldı aklıma? neden içimde yankılanıp durdu?

biraz önce kızılaydan gelirken de oldu aynısı. içimde yankılandı durdu.

gerçekten iyileşmek isteyen iyileşir...gerçekten iyileşmek isteyen iyileşir...gerçekten iyileşmek isteyen iyileşir...

ben gerçekten iyileşmek istiyorum, istiyordum. gözlerimin gözlüğe ihtiyaç duymadan etrafı netçe görmesini istiyorum, istiyordum. sağlık benim doğal halim.

gözlerim gittikçe daha sağlıklı hale geliyor.

gözlerim gittikçe daha sağlıklı hale geliyor.

yoksa zihinsel bir oyuncak buldum, oynuyor muyum?

hiç sanmıyorum.

ben GERÇEKTEN İYİLEŞMEK İSTİYORUM.

ben gerçekten gözlüğe ihtiyaç duymadan uzağı netçe görmeyi istiyorum ve görüyorum.

saim'e yazdığım e-mailda o ne demişti?

"düzenli bir şekilde yapılan göz egzersizleriyle gözlerin iyileşmesini sağlamak mümkündür."

peki ben göz egzersizleri yapıyor muyum?

evet ama düzensiz ve çok seyrek.