hatayı en başında yapıyoruz.

hastalığın "rastegele olan biyokimyasal bir bozukluk olduğu" na inanmakla yapıyoruz hatayı.

diğer "hastalık"ları bir kenara koyuyorum ve depresyona geliyorum.

aine tubridy ve michael corry adlı iki psikiyatristin "bir hastalık değil bir duygu: depresyon" başlıklı bir kitabı var. bu başlık bile kitaptan daha çok şey anlatıyor aslında.

söylenecek çok şey var. nil gün "içimizdeki şaman, duyguların simyası" adlı kitabında depresyon için şöyle diyor: "Enerjinin bastırılmasıdır. Utanç, suçluluk duygusu, kendine yönelik kızgınlık, korku ve öz nefretin karışımıdır. Enerjiyi yeniden toplama zamanının geldiğini hatırlatan bir ARMAĞANdır."

ve nil gün'ün şöyle bir sözü daha var: "duygular ancak duygularla tedavi edilebilir."

evet ŞIP diye hap alıp ŞIP diye "tedavi", gözümüze hoş gelse de sadece bir yalan... duygular hapla iyileşmez! ama uyuşturulabilir.

Prof. Dr. Irving Kirsch antidepressanların gerçekten etkisiz olduğunu söylüyor. yukarıda "hafif depresyonda etkisiz" denmiş. yanlış yazılmış sanırım.

depresyonda olan insan kardeşim, senin kendini iyi hissetmeye ihtiyacın var. bunu da, antidepressanlarla kendini uyuşturarak değil, duygularınla barış imzalayarak yapabilirsin.

sana benden bir kitap önerisi: iyi hissetmek / psikiyatrist dr.david burns / psikonet yayınları. burdaki, etkisi kanıtlanmış, depresyonu iyileştiren bilişsel terapi tekniklerini kendine uygulayabilirsin.  üstelik ilaç parası da vermene gerek kalmaz, sadece kitap parası ve biraz zaman, emek.

"mutlu olmak için ilaca ihtiyacınız yok." (nil gün)