blogumu takip edenler bilirler

zamanın birinde farmafil.com'a antidepresanlarla ilgili bir yorum yazmıştım

biraz geç yayınlanmıştı :)

şimdi nette dolaşırken

yine rastgeldim o siteye

bir arkadaş yaptığım o yorumu topa tutmuş :)

(işin ilginç yanı jung'un gölgeler teorisini bilince adama da laf edemiyorsun

biliyosun ki o sensin :)

senin farkında olmadığın bir tarafın :)

ah jung ah, ağız tadıyla yargılayamıyoruz kimseyi :))

ben de bana attığı topları tuttum

ona bi yazıyla geri gönderdim

tabi daha yumuşak bi şekilde

evrene bi katkımız olsun :)

amma velakin sitede bir hata var ve

yorumu göndermiyor

ben de bu yüzden yorumu bloguma koymaya karar verdim:

"maddelerin duyguları etkilemediği" gibi bir şey yazmıyor orada, yanlış okumuşsun.

ama sana hak veriyorum, çünkü "tedavi" gibi yanlış bir kelime kullanmışım. şöyle olmalıydı: "duygular duygularla iyileştirilebilir." "tedavi" ve "iyileşme" kelimelerinin farkı önemli gerçekten.

"iyileşme" kökten çözümdür, şifadır, emek ister, gerçeklerle/kendinle yüzleşmek ister.

"tedavi" ise baskılamadır, yüzeyi kazımadır, geçicidir.

dışardan aldığımız bir maddeyle beyin biyokimyamızı değiştirmeye çalışmak yerine, düşüncelerimizi kullanarak beyin biyokimyamızı değiştirmeye ne dersin?

tabi yanlış olan bir algı daha var: sanıyoruz ki beyin biyokimyamız duygularımızı yartıyor. yani beyin biyokimyamız bozuksa kendimizi kötü hissederiz. tam tersi olma ihtimali var mı peki? yani kendimizi kötü hissettiğimiz için beyin biyokimyamız bozuk olmasın. hı?

düşünceler ve duygular, beyin biyokimyamızın sebebi mi, sonucu mu?

keşke dediğiniz gibi olsa, ben de çok isterim. bir hap alırım kendimi coşku dolu, bir hap alırım huzurlu, bir hap alırım dingin  hissederim. düşüncelerimi ve duygularımı beslemek için kullandığım zamanı başka şeyler için kullanırım. ama yok işte, olmuyor :).