"Çok zayıfsın."

"Kaşektik gibisin."

"Kemiklerin sayılıyor."

"Düşündüğümden de zayıfmışsın."

"Sana bi acılı adana söyleyeyim en iyisi."

"Hiç yemek yemiyosun."

"Azıcık bişey yiyosun."

"Gençler şimdi böyle, zayıf kalmaya çalışıyorlar."

"Hiç bişey yemedi."

"Bi ara kilo almıştın, iyi gibiydin."

"Annen baban yemek yedirmiyo mu sana?"

"Kuru gamit."

"Bileklerin kopacak."

"Sen aslında baya kilolu doğmuştun. Diş çıkarırken bi ateşlendin, kilo verdin. Sonra da alamadın."

Yıllardır ne çok duyuyorum şu sözleri.

Annemden, anneannemden, komşulardan, arkadaşlardan, tanıdıklardan...

Son zamanlarda yine bu sözleri duyma sıklığım artmış durumda.

Bir tanıdığın facebook.com'da fotoğrafıma bakıp "Düşündüğümden de zayıfmışsın. Adana'ya gel de sana bi acılı adana söyleyeyim." demesi zayıflığımla ilgili duyduğum sözlerin en sonuncusuydu.

Eleştiren çok.

Yol gösteren yok.

Neden zayıfım?

Yemek yememe rağmen neden kilo alamıyorum?

Günlük ihtiyacımdan daha az mı yiyorum?

Kurt mu var yoksa?

Peki ya bilinçaltım?

Geçen günlerde yaptığım bir çalışmada;

Bir anda, oturduğum minderin üzerinde bedenimi sıkmaya başladım.

(Ikınmaya benzer bir hareket.)

Daracık bir yerde hareket etmeye çalışıyor gibiydim.

Sanki etrafımda esnek bir duvar vardı da benim hareket etmemi kısıtlıyordu.

Biraz olsun kendimi rahat hissedebilmek için de,

Ellerimle, etrafımdaki o duvarı itmeye çalışıyormuş gibi hareketler yaptım.

Tam bu sırada, "Ihhhh... Hareket edemiyorum. Çok rahatsızım burda.

Ne yapacağımı bilmiyorum. Nefes almakta bile zorlanıyorum." dedim.

Bu hareketlerimi ve sözlerimi şu şekilde yorumladım:

(Doğduğumda normal bir bebekten çok daha fazla kiloluymuşum.

Haliyle anne rahmindeki yaşamımı da normalin üstünde bir kiloda geçirmiş olmalıyım.)

Rahimde kilomdan dolayı rahat hareket edememişim.

Bu bana sıkıntı vermiş. Bundan çok rahatsızlık duymuşum.

Hareketsiz kalmak, rahat hareket edememek hiç hoşuma gitmemiş.

Kilo ile rahatsızlığı bağdaştırmışım.

Kilolu olmak=Rahatsızlık, sıkıntı, acı

Bilinçaltımda yer alan böyle bir kodlamadan dolayı,

Belki ihtiyacımdan daha az yiyorum kilo almıyorum.

(Bilinçaltım bana ihtiyacımdan daha az yediriyor.)

Belki yediklerimi yakacak yollar buluyorum kilo almıyorum.

(Bilinçaltım yediklerimi yakacak yollar bulduruyor bana.)

Belki barsağımda kurt var.

(Bilinçaltım kurdun barsağıma yerleşmesi için uygun ortamı yaratmış.)

Bilmiyorum.

Ama bir şekilde kilo almıyorum.

Ne yaparsam yapayım, ne kadar ne yersem yiyeyim kilo almıyorum.

Bilinçaltım beni bir şekilde kilodan;

Ya da diğer bi deyişle rahatsızlıktan, acıdan ve sıkıntıdan koruyor.

Kilo problemi olanlar şimdi belki de,

Kendi bilinçaltlarında niçin böyle bir kodlamanın olmadığı konusunda hayıflanıyorlar.

:)

Son olarak,

Beni eleştirmekten yorulmamış kişiler,

Size mutlu bir haber.

Sanırım bu kodlamayı kırdım.

Çünkü çalışmanın devamında,

"Artık fit bir bedene sahip olabilirim, gayet güvenli." şeklinde bir cümleyi sarfettim.