geçenlerde bloguma girip bir bakayım yeni bi kayıt ekleyeyim dedim ama bir de ne göreyim kayıtlarımın en son eklediğim 10'a yakını silinmiş YOK.. bir üzüldüm ki hiç sormasın kimse:) işte o zaman anladım kayıpların arkasından yaşanan üzüntüyü, gerçi bugüne kadar az çok kayıplar yaşamıştım ama bu duygudurumunu hiç isimlendirmemiştim. sonra bi süre blogla ilgili karmaşık bi dönem geçirdim. boşversemmi, boşvermesem devam etsem mi yoksa beklesem mi geri gelirler ümidiyle....falan filan... hatta ve hatta blogsfer.com a mail attım... daha cevap yok... adamlar bulabilecekler mi bakalım kaybolan 10 kaydı...

   geçenlerde  bi kitaptaa şunu okumuştum... "affetmek geçmişin değişeceği ümidinden vazgeçmektir".. evet geçmişin duygusal bağımlılıklarından kurtulmak için gerekli mutlak. aslında insan öfke, kızgınlık, nefret gibi kendisini güçlü hissettiren duyguları pek bırakmak istemiyor ama bu güçlülük duygusu sadece ipekten bir perde... özgürlük ise şahane...