evet zaman geçiyor..."kendimi onaylıyorum" nidaları yükseliyor iyice ve de daha iyi anlıyorum düşüncenin önemini...doğduğumuzdan bu yana bilinçlice ya da farkında olmadan bir şekilde kendimizle ilgili bir şeyler öğrendik. sonra bu öğrendiklerimizi yansıttık çevremize... çevremizi de kendimizi gördüğümüz gibi gördük. evet ilginç geldi başta ama anladım ki tek bir düşüncenin farklı alanlardaki yansımalarıymış aslında olanlar... kendimizi olduğumuz gibi kabul ettiğimiz de başka insanları da kabulleniveriyormuşuz hemencecik...çocukuluğumuz boyunca babamız kızmışsa ilerleyen zamanlarda "insanla kızar" olmuş bu tepkilerin yol açtığı inanç. böylece düşüncelerimiz, yerleşik düşüncelerimiz (inançlarımız) içinde yüzüp duruyoruz... ama o kadar önemli ki zihin... onunla görüyoruz onunla işitiyoruz ya resmen...ciddi ciddi... hayatımız düşünce yaaaaaaaaa... o kadar önemli yani... sınırsızca düşünce var ve bize bugüne kadar neler öğretildiyse onlara takılıp kalmış olabiliriz... ama ya LAYIK olduklarımız... evet layık olduğumuz inançlar, düşünceler... bunlar neler??? bunlara inanmayı seçersek nolur peki???

"para kazanmak kolay" dersek zihnimiz nasıl karşı çıkışlar yapıyor bize? "türkiye şartlarında" "her taraf işsiz doluyken" "nesi kolay" "hadi bea" "kendin inanıyor musun buna" başka başka...karşı çıkışlar dediklerimiz ne zaman girdi zihnimize kim öğretti bize bunları??? hmmm...düşünce ve düşüncelerimiz üzerine düşünmeye değmez mi? sahi hayatta kontrol edebildiğimiz düşünceden başka ne var ki? :)