"yanımdaki var ya SEN olmalıydın"!!!

   yatağımın hemen yanındaki duvarda gazeteden kestiğim kocaman bir fotoğraf ve de üzerinde kocaman bir kelime: "umut". bayadan beri de orada asılı duruyor. derken zihnime iyice yerleşti... pek iyi etmemiş olabilirim sanırım bunu asmakla... ne kadar da masum ve "gerekli" bir kelime, inanç... ama şu zamanda şu durumda???? neyin umudunu besliyceksin... evet bağırarak bir kez daha soruyorum neyin umudunun??? düşünüyorum bu soruyu... cevabını arıyorum ve de bunları yazarken pek odaklanamıyorum. 1 dk bir yazma arası, sadece yazmaya ara... düşünmek İÇİN.senin için senin için senin için senin için senin için... ama??? evet umut var olsun diye... ama bir yandan da hayal kırıklığı yaşamak istemeyişin olgunluk gibi görünen zayıflığı: KORKUUUUUU...bu ne ki böyle? bir şeyi istiyorsun ama olup olmayacağını bimiyorsun, olmayacak de(n)di halbuki...ama ümitsizlik olmaz... e ümitsizlik olmazda beklemek ne zamana kadar... bu ümit hayat boyu devam eder isterseM.hayat boyuuuuuuuu ümit bi konuda...korkunççççççç...iki ZIT inanç aynı anda... vay beeee...istersem hayat boyu bu umudu yaşatabilirim ama ya sonunda ya sonunda...umut uğruna "hiç" olursam... en acısı da hayatımın sonunda anlamam olur herhalde bu "hiç" olduğumu...bi dakka bi dakka aslında şöyle bir taraf da var bittiğinde hayat, son nefesini verirken umudun bittiğini de nerden çıkardık... hem öldüğün anda belki de hiç farkında olmıycaksın... şak diye bir anda..."şak"...yani umudunun sonuçlanmadığını bilmeyeceksin...kendi hayatın hakkında "hiç" diye bir yorumda bulunmayacaksın, bulunamayacaksın...iyi mi bu??? sana bu umut kendi hayatın hakkında yorum yapma gücünü bile vermiyor eline... yaaaaaaaaaaaaa....bu ne böyle??

     umudu boşverip yeni deneyimlere açılsak?

     boşversek?

     geride bıraksak?

     önümüze baksak?

     ne arasak peki önümüzde???

     "yeniden hayaller mi kursak?"

     "yeniden mi kursak o devrilen cümleleri?"

     BU DA umut!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! hem de en iyimserinden!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

     umut ve ünlem...ve de üç nokta... zaman gelecek, umut ettiğimiz şey olacak...hayli ilginç...

     bu mu kolay? yoksa "keşke"ler mi???

     "of yaaaa!"lar mı?

     "anlatmak her şeyi ilk kez anlatır GİBİ"....gibi gibi gibi...gibi gibi gibi...rol rol rol rol...evet geçen gün bu konudan bahsetmek istemiştim...yazmak buraya...acaip iyi rol yaptığım...hem de ne acaip...umursamazlık ama vazgeçememezlik...umut ama hayal kırıklığından korkmak...ve bunların bileşkesi sonucu içten olmayan hal ve hareketler.....ah cancağızım BENliğim benim...

     "yanımdaki var ya SEN olmalıydın"!!!

     vazgeçmek mi? şimdi mi? HAYIR!!!