29/1/2008 - DOKUNMAYIN BANA

DOKUNMAYIN BANA

Bana geçmişini anlat dediklerinde beynimin sağ lobuyla sol lobu arasında kalan o ince çizginin “anlatma” diyen direnişiyle karşılaşıyorum.Konu bir de “geçmiş aşk” olduğundaysa söylenecek tüm sözcükler cümle olmamak için birbirinden kaçıyor.Dile getiremiyorum; dillendiremiyorum. “Neden ayrıldınız?” sorusunun cevabı nasıl da zordur. “Yürümedi ayrıldık” inandırıcı oldu mu? Artık hayatın hangi boyutunda olduğumu algılayamaz oldum. Ben mi kendimi anlatamıyorum yoksa anlamak mı istemiyorlar çözemedim gitti.Dokunmayın bana diye bağırmaya başladığıma göre durum fenaya doğru gidiyor.Son zamanlarda yüreğimde uysal adımlarla yürüyen bir adam var.Anlamaya çalıştıkça anlayamadığım bir adam…Elimde bana onu anlatan sahici ve etkili bir kılavuz kitabi olsa; ben nerede ne yapmam gerektiğini böylece kestire bilsem.İlişki yaşamayı unutmuş olabilirmiyim diye geziniyorum dostlarım arasında! “İlişki yaşamayı unutmuş olabilirmiyim”

 Her aşk bir sonraki aşkın devamı mı  yoksa her yürek atışı bir öncekinin katili mi anlayamadım...Ben yaklaştıkça uzaklaşan; ben uzaklaştıkça yaklaşan duyguların hükmü nezamana kadar sürer? Ben bu satırları yazarken yüreğimde uysal adımlarla yürüyen adamla da vedalaştım…

Ve maalesef yarım kaldı yazı da aşk da…

Kılavuzda istemiyorum…

Sadece dokunmayın artık bana diyorum.

DOKUNMAYIN BANA…