godisnowhere

Affetmek

Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek. Baskalarini affettigimizde
biz ozgurlesiriz. Nefret yasamdan zevk almamizi, insanlarin guzel
yanlarini gormemizi engeller. Hic kimse saf – iyi, yada - saf kotu
degildir. Salt kotulukleri gormek bir sure sonra suphe, depresyon ve
umutsuzluk denizinde insani bogar. Nefret dolu bir yasam, mutsuz bir
yasamdir.

Affetmek insani derinlestirir. Affetmek icin, insanin ruhsal ve zihinsel
olarak kendisini hazir hissetmesi gerekir. Cunku affetmek bir secimdir.
Kimsenin zorlamasiyla affetmek mumkun degildir. Affetmek bir surectir.
Birdenbire affedisler bile bir surecin urunudur.

Affetmeyi sectiginizde kimse size borclanmayacaktir. ani kosullu affetme
yoktur. Diger insanin da sizi affetmesini, degismesini veya sizin
istediginiz gibi olmasini beklemeyin. Affetmek bir secimdir. Amaci sizin
rahatlamanizdir, sizin ozgurlesmenizdir. Nefret duydugunuz kisinin
yasiyor ya da olmus olmasi sizin affetme surecinde duydugunuz acilarin
yogunlugunda bir farklilik yaratmayacaktir.

O acilar sizin acilariniz. Affetmek kolay degildir. Fakat ozgurlesmek
icin gereklidir. Cogu insan affetmenin nefret ettigi kisiyi sucsuz ya da
hakli buldugu anlamina gelecegini sanir. Oysa affetmek, gecmisteki
anilarin boyundurugundan kurtulmak, yasamimizi kontrolu altinda
tutmasina son vermek demektir. Affetmek, o kisiyi sevmek degil.

Affetmek, o kisiyle konusmak zorunda olmak degil. Affetmek, o kisiyle
iliskiyi surdurmek degil. Affetmek, o kisinin beklentileri dogrultusunda
davranmak degil. Affetmek, o kisiyi kucaklamak degil. Affetmek, o kisiyi
sucsuz bulmak degil. Affetmek, o kisiyi hakli bulmak degil. Affetmek, o
kisinin verdigi zararlari telafi etmek icin caba gostermemek degil.

Affetmek kirginligin, kizginligin, nefretin hapishanesinden ozgurluge
cikmaktir. Affetmek artik aciyi hissetmemektir. Yapilanlari zihinsel
olarak unutmak zaten mumkun degildir.