Işık, kamera, yapay gözyaşları...
birikenler...
sondan başa gideceğim bu sefer. belki yapozu sondan tamamlarım.
içimdeki en son kötü duygu;düşüncesiz,ince ayarsız,bencil insanları sevmediğim. bu normal belki ama onların yanındayken katil olmamak için zor tutuyorum kendimi. ve ne yazıkki çevrem bu insanlarla dolu. bu yüzden belki susmaya başladım. yazı yazmaktan bile uzaklaştım. insanlardan kopmamı hiç söylemiyorum. kendimi doğaya verdim. kitaplar filmler şarkılar insanlardan daha yakın.yıldızlarla konuşuyorum sessizce geceleri. güneş sarıyor bedenimi gündüz. yalnız değilim yani yine:)yalnızlığım bile arkadaş bana artık.
tam şu an sivrisineklerden ne kadar nefret ettiğimi fark ettim bi sivrisineği kovalarken. bazı insanları hatırlattı bi anda bana. kendi karınları için insanları emen bi hayvan,küçücük bi hayvan ama insana zarar veriyor.her neyse başkalarını ırakıp kendime döneceğim artık.
yavaş yavaş büyüyor muyum ne?
her geçen gün çevremde olan biteni daha mantıklı anlamaya başladım. en azından ayrıntıları görebiliyor ve düşünebiliyorum. bu cümlenin de ucu diğerlerine dokunuyor da neyse:) aslında kısaca demek istediğim farklı olduğumu biliyorum ve her geçen gün daha iyi anlıyorum. hiç kimsenin kimseye değer vermediğini görerek,sevginin yerini çıkarın aldığı, insanların hayvanlaştığı i dünyada büyüyorum.
şiire dönüş
yine sen...
unuttum derken tam yine sen...
bir şarkı,bir hayal,bir anı
ve karşımdasın sen...
yüzümde bir tebessüm
elimden gelen bu sadece
bir melodi hatırlatır
o günleri,o hayalleri...
beraber kurduğumuz hayaller...
geçirdiğimiz günler...
seni seviyorum demenin
yalan olduğunu gösterdi belki de
ne hayallerim bitti
ne de anılar rahat veriyor şimdi
içimde anlamsız bir boşluk oldu
benim gidişim senin dur demeyişin...
ne yazık ki artık bir anısın sadece
böyle olsun istemezdim sevgilim
keşke şarkımız bitmeseydi hiç
dans etseydik hep bulutarın üstünde
ben yine de rüyalarımda dans edeceğim
seninle,hayalinle...
rastgele cümleler
sevgisiz ama duygusal bir insanım.
keşke hayat daha kolay olsaydı...
kendimi seviyorum ama sadece KENDİMİ..
pişmanlıklarım yok belki ama çok fazla hatam var...
insan ilişkilerinde yılıln en başarısız insanıyım sanırsam.ikili ilişkilere hiç gelemiyorum...
herşeye rağmen hayat devam ediyor...
yine Can Yücel,hep Can Yücel
O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.
Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer
Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.
Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.
O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.
Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.
Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.
Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.
Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.
Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.
Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.
Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.
O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.
O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.
Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.
Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.
Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.
Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.
Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.
Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.
İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.
Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.
Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.
Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse...
Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!
CAN YÜCEL05052008
yine burdayım tüm yalnızlığımla:)aslında tamamen kendimleyim ve bunu yalnızlık olarak görmüyorum.
benim bildiğim yalnızlık insanın kendisini bile terketmesidir.
ben kendimleyim uzun bir süredir.
bundan memnunum çünkü kendimi daha iyi tanıma fırsatım oldu.
yanlışlarımı doğrularımı görme fırsatım oldu.
kafamı dinleme fırsatım oldu belki de en çok.
ne istediğimi daha iyi biliyorum artık:)
deliliklerim oldu bu süre zarfında durgun gibi görünüken.
ama tüm delilikler aklımızda değil midir zaten?
bazen sadece aklımda kaldı hala gerçekleştirilmeyi bekliyorlar aklımın bi köşesinde
bazende o ana denk gelip gerçekleştirildiler:)
mutluyum her ne lursa olsun her ne yaşadıyssamda ne kadar üzüldüysemde...
bazen üzülmek bile insanı mutlu edebiliyor çünkü:)
yine saçmaladım belki ama eski yazılarımda da bahsetmiştim bazen üzülmek yaşadığımızı kanıtıyor ve bu insanı mutlu edebiliyor.
bu hayatta var olabilmenin mutluluğu olsa gerek...
yazı nereye varır bilmiyorum hayatın beni iyi bir yerlere getirebilmesini diliyorum ve bunun için çabalıyorum...
geriye dönüş
yine geçti günler haftalar aylar
dönüp dolaşıp yine burdayım
yaptığım birşey yok ama düşündüğüm çok şey var
planlar planlar planlar
ve hayaller...
tek başıma yeniden hayallerim var
iyi mi kötü mü bilmiyorum ama var işte
tuhaf bi mutluluk kokusu alıyorum ruhumda yada birşeyler yapabilmek için bedenimin o tatlı çırpınışları sadece gördüğüm
işe yaramak birşeyler yapmak ve var olmak
işte tüm mesele bu
olmak yada olmamak!
zor günler,son günler..
çok şey birikti içimde
kelimeler dilimin ucunda ama cesaretim yok,yüzüm yok...
karmakarışık duygular var yüreğimde
gurur,özlem,kırılganlık,üzüntü,caresizlik ama en çok sevgi...
ne olduğunu yazmıcam yazamam da sadece olması gerekeni yapmaya çalışıyorum istesem de istemesem de...
geçecek herşey gibi...
çözülecek tüm karmaşıklıklar...
akan göz yaşlarımla sadece sabır dileniyorum...
ve tatile başlar:)
evet hızla gelip geçti sınavlar ve şu dakikalarda dersi asıp tatile başlamış durumdayım. yeniden yazmaya başladım bir kere herşeyi bırakıp kafamın içinde gizlediğim düşünceleri ortaya çıkarmaya çalışarak. çok sıkılıp bunaldım. pes etmeyi düşündüm çoğu kez ama her zaman ki gibi savaşçı ruh ağır bastı. inat etti bırakmamak için. yorulsamda istemesemde savaştım. hoş bişi kazanmış değilim ama en azından bişiler için çabaladım bu hayattta. ve bir kez daha yaşadağımı hissettim:)
kafamda dolaşan bir kaç cümle var onları toparlayıp güzel bi yazı yazmak istiyorum aslında:)
ama tatil yeni başladı.henüz yorgunluğumu atmaya fırsatım bile olmadı. önce şöyle bi güzel gezip tozucam arkadaşlarımla,sevgilimle:) sonra oturup düşünücem arasıra belirip beni hayattan soğutan nedenleri. durduk yere canımı sıkan,bunaltan herşeyi düşüncem ve çözüm arayacam. hayat bu olur tabi arada üzülebileceğim sıkılacağım şeyler ama bi terslik var bi yerde istemediğim şeyler oluyor hayatımda ama sınav dönemine geldi diye düşünmek istememiştim artık bu tatilde çok çok vaktim var .hayırlısı bakalım :)
saniyeler,dakikalar,saatler,günler,haftalar,aylar,yıllar ve uzayıp gider hızla...
zaman hızla ilerliyor.
şuan bile saniyeler akıp gitmekte avucumdan.
yetişememekten korkuyorum zamana,durup dinlenmek isterken ruhum.
uyumak istiyorum günlerce.rüyalarıma dalıp gitmek.
mutlu muyum bilmiyorum aslında? ama mutsuz değilim.
kendime bi söz vermiştim mutsuz olmamak için ve mutsuz değilim de.
artık mutlu olmak içinde çabalamıyorum:)olursa kendiliğinden olsun diyorum(en doğrusuda bu olsa gerek zaten)
sınavlar yaklaşıyor hızla.zaman akıp gidiyor x2hızla:)
deliksiz uyuyacağım günleri bekliyorum sabırla:)
sevgiyi öğreniyorum zamanla;)
antalyadan bir yazı:)
deniz kenarındayım.
Bir kayanın üstüne oturmuş ucsuz bucaksız denizi seyrediyorum.
o şarkıyı dinliyorum. hani dün gece karanlıkta yalnızlığımla tekrar tekrar dinlediğim şarkıyı.
ama bu sefer daha farklıydı duygularım. kış güneşinin altında uçsuz bucaksız denizi seyrederken dinliyorum ve bu anı seninle paylaşmak istiyorum.
müziğin etkisiyle ucsuz bucaksız denizle küçük dünyamda kayboluyorum. doğanın muhteşemliğini düşünürken karşıma dikiliyor hayalin. seni onla aldatmış gibi utanıyorum. gülümsüyorum beni affedesin diye...
güneşin sıcaklığıyla aydınlanıyor yüzüm.
denizin mavisinde kaybolmak istiyor ruhum.
hafif bir rüzgarla oynaşıyor deniz.
bir kez daha yaşama sevinciyle doluyorum,ertesi günde bu anı yaşamak için daha sıkı sarılıyorum hayata,kendime...
bir an için uzaklaşıyorsun benden. ya da ben gidiyorum. beni benle bırakıyorsun. tamda yalnız kalmak istediğim anda. ama içimdesin yine de nereye gitsem ne yapsam da benlesin.
gözümü kapatıp hayal kuruyorum yüzümü güneşe çevirip ısınırken. hissedebiliyor musun güneşin sıcaklığını?
Tam bu anda şarkı değişiyor...
evet evet evet diye bağırıyor kalbim
işte bu melodiler gibi yaşamalıyım diyorum...
hayalime uyan bir ezgi ile...:)
kalkıp dans etmek geliyor içimden.
aslında ediyorumda gözlerimi kapattğımda.
güneşin ışınlarından başka birşey göremediğim bi yerde gülücükler dağıtarak dans ediyorum.
sanki saatlerce dans etmiş ama hiç yorulmamış gibiyim.
deniz kokusunu içime çekiyorum...
dans ediyorum
dans ediyorum
dans ediyorum...
hayat şimdi daha bi güzel...
yeniden hayal kuruyorum ama bu sefer daha güçlüyüm ve daha emin adımlarla yürüyorum. küçük kızdan her geçen gün biraz daha uzaklaşsamda korkmuyorum artık!
eve dönüş...
evet gidiyorum ikinci evime.
huzur bulduğum nadide yerlerden biri olan antalyama.
perşembe akşamı binecem otobüse ve gidecem. çoğu şeyi ankarada bırakıp hem de.(her zamanki gibi)
kısa bir tatil olacak belki benim için. hava değişikliği. iyi gelir diyemicem çünkü zaten bu aralar gayet iyiyim. iyinin ötesi varsa o modda dönebilirim sadece:)her neyse ''sokakta koltukta iletişim'' adlı konferansı dinlemeye gidiyorum yazmış olmak için yazdığım yazıyı sonlandırırken.
antalyada bol bol yazarım inşallah:)
hayat işte...
aynı günde ikinci yazı...
arada 2 saat felan var yada yok. ama buraya yazmak istedim hep aklımda olan fakat dile getiremediğim şeyi: ÖLÜMÜ
daha bu sabah ölümlü canlılarız diyordum. doğuyoruz büyüyoruz ve ölüyoruz diyordum. doğa kanunu bu deyip geçmiştim. sonra buraya neşeli yazımı yazıp insanlar içine döndüğümde üzücü bir haberle karşılaştım. bir insan bir hekim adayı kendi hayatına kıymış. daha önünde koskoca seneler varken hayatın o kötü yanına boynunu bükmüş. ama bence doğru düzgün hayatı sorgulamamış. hayat herşeyiyle var. herşeyiyle onu yaşıyoruz. üzülsekte sevinsekte. ne acılar var ne üzüntüler. ama hiç biri evlat acısı kadar olamaz. ne benim ne de bir başkasının başkasını üzmeye hakkı yok. bu tüm herkes için geçerli. ben böyle düşünüyorum en azından. eğer herkes bunu düşünerek hareket etse tüm bu üzücü şeyler olur mu?soruyorum size hayatın kötü yanı kalır mı?
yağmurlu birgün yazısı
yağmur yağıyor tam şu anda. sonbaharda bitti sararmış yapraklar hala ağaçlarda ama. havanın boğukluğuna tezat bir ruh haline sahibim tam şu anda. neşeliyim mutluyum. yaşama sevincimi görür oldum yeniden :)aman tahtaya vuralım da bozulmasın.hayat güzel bu aralar. gülmek konuşmak şarkı söylemek geliyor yeniden içimden. gülüyorum, konuşuyorum hiç susmadan. ve avaz avaz şarkı söylüyorum. zevk alıyorum bütün bunları yapmaktan. hayat iyisiyle kötüsüyle var. çok çabuk değişen ruh halim olmasına karşın mutluyum yine de. en azından yaşadığımı anlıyorum acı çeksemde sevinsem de.
yine aynı şeyler üzerine yazmaya başladım. güya değişim yapıp farklı farklı konulara girecektim.(biraz duygulardan uzaklaşmalı)
görüşlere her zaman saygım var ama dün akşam haberlerde türban tartışmaları vardı gene. ve bu sabah köşe yazarlarının çoğu bunu konu edinmiş. banane muhafazakarın türbanından sosyetiğin mini eteğinden. benim için önemli olan onun kafasının içindekidir. keşke bunu herkes görse ve neleri dert edip tartışıp yorulduğumuzu anlasa. bizim için nelerin önemli olduğunu kaybetmeye başlamışız. ilgimiz farklı yönlere çekilirken koyun gibi güdülüyoruz. aykırı değilim ama uyanık olmak istiyorum tüm yapılanları görmeye ve anlamaya çalışarak.herkesin görüşüne saygım var beminkiyle örtüşse de örtüşmese de. hayat herşeyiyle güzel sonuçta;:)
teşekkür yazısı
evet bu bir teşekkür yazısı. bu blogu okuyupta yorum yapan yapmayan herkese çok teşekkür ederim. hoş yorum yapanlara daha çok teşekkür ederim çünkü bana yalnız olmadığımı gösterdiler. yani burda ben onlar okusalarda okumasalarda daha doğrusu siz okusanızda okumasanızda içimden geçenleri yazacağım ama okuyup da bana nasihatta bulunanlar varya (evet sen!:) emin olsun beni bu kadar sevindiremezdi. ne saçmalıyorsam gene?mümkün olduğunca sık yazmaya çalışıyorum. okulun ve katıldığım bilimum aktivitenin izin verdiği sürece ve de iç sesimin haykırışları doğrultusunda. bugün iyiyim mesela yazmak istiyorum sayfalarca sorgulamak kendi kendime tartışmak istiyorum(kafamın içinde de tartışıyorum). bunu kafamda yaparken niye buraya yazıyorum hemencecik söyleyeyim bunları okuyanlar en azından içimden geçenleri bir nebze bilsin istiyorum beni tanısın tanımasın. bir de yazımımın gelişmesini istiyorum.(hoş tdili dersinde hiç faydasının olmadığını gördüm)artık daha çeşitli konularda ne düşündüğümü de yazacağım. sadece içimdeki iyi kötü duyguları değil de hayattaki iyi kötü herşey hakkında ne düşündüğümü ve ne hissettiğimi. değişim iyidir ve kendimi değiştirmeye karar verdim:))))sıkkınlığın getirdiği nasihat
günlerden salı...
yani hafta başı hala...
ama ben sıkkın ve bezmiş...
isteksiz...
hava bulutlu ve soğuk aynı kalbim gibi...
bazen kötü olmaya çalışıyorum yada biraz bencilce davranmamı söylüyorlar. kötü birşey belki ama en azından daha az üzülürüm insanlar beni kırdıklarında. ama ben sadee iyi olmak iyi düşünmek ve iyi davranmak istiyorum. diğer arsız insanlar bunu kötüye kullanınca ben ne yapabilirim. sadece onların bir daha benim iyi niyetmi kötüye kullanmalarına izin vermem ve üzülürüm onlar kaybettiği için. pek bir kendimi övdüm ama gerçekleri de söyleyeceğim.
kendimi farklı görüyorum hemde oldukça farklı. tabiki her insan farklıdır ama bu dünyada bir kaç sınıf altında toplayabilceğimiz kişilik özellikleri var mesela en başta iyiler ve kötüler mesela iyilerin içinde bencilller dürüstler ben karışmam abiler ve saflar. bazen bir insan hepsine girebiliyor. çünkü tekdüze varlıklar değiliz değişen duygularımız var. bir kere zaman kavramı başlı başına hepimizi anlık olarak değiştiriyor. yani zaman durmuyor ki biz duralım?
ve bize düşen zaman geçerken mümkün olduğunca iyi olmak. iyiliği tanımlamak istemem. çünkü herkesin kendine göre bir iyilik kavramı vardır. arkadaşının kalbini kırana sorsanız iyiliğinden yapmıştır. burda asıl önemli olan birşeyler yaparken değil artık nefes alırken yani yaşarken başkalarını kırmamak, inciltmemek zarar vermemek. iyilik budur. yada kötü olmamak. yani iyiliğin yararrın dokunmuyorsa bırak kötülüğün dokunmasındır.
dünyanın çivisi çıkmış ben burda ne diyorum?
yalnız yaşamaya mahkum ediyoruz her geçen gün kendimizi...
biz susarken bırakalım arsızlar konuşsunlar, ne de olsa yukarda allah var görüyor herşeyi.
belki bir gün kendileri de görür ne hale geldiklerini diyerekten ben yoluma sessiz sessiz devam ederim. iyi niyetliyim arsız olmayacağım. siz de olmayın!
...
bugünlerde suratım asık gene. gülmek içimden gelmiyor. neden arıyorum içimdeki tüm hüzünler için.ve çevremdeki insanlara bakıyorum.ve neden diyorum herşey için!sahalara döndüm!!!
ne kadar uzun zaman oldu demi yazmayalı?
hoş bilmem kaç kişi okuyordur yazdıklarımı?
neyse neler yaptığımı anlatmayacağım geçen bu uzun süre boyunca. sadece yeniden hayata başladım diyelim. üniversiteliyim artık. bir diş hekimi adayıyım.
yeniden yepyeni kararlarla koşuşturuyorum hayatın içinde. uzun süre oldu duygularımı dinlemeyeli kendimi dinlendirmeyeli. ama artık daha rahatım sanırım. belli aşamaları geçtim kafamda. ne istediğimi az çok da bilir oldum. gene koşuşturuyorum bir yerlere ama duygularımda benimle beraber geliyor artık.
belki de mutluyum bu yüzden...
not: kısa oldu bir dahakine telafi ederim;)
07.07.07
07.07.07-07:07
tatilimin son günü…
son kez denize gireceğim doya doya…
son kez güneşin bey dağlarının arkasına saklanmasını göreceğim…
son kez burada geceyi geçireceğim…
belki de buraya son gelişim olacak kim bilebilir?
Güzeldi…
Biraz yandım ama ttile gittiğim belli olacak sonuçta.
Korkulardan kaçtığım sevgiyi bulduğum bir tatil olduJ
Sevgiyi buldum mu gerçekten acaba?
Zaman zaman zaman…
Her şeyi zaman gösterecek beklide…
Sertab erener dinlemek güzel oluyor sabahın bu saatindeJ
Uykulu uykulu…
Acaba hayatımda daha kaç kez güneşin doğuşunu izleyeceğim?
Acaba ilk kimle o güneşin gerçekten doğduğunu hissedeceğim?
Kimin yanındayken?
Ya da yalnız mı geçecek bir ömür?
Bunu da zaman gösterecek elbet!
On sekizim daha!
Gencim,güzelim:P
Hayatın anlamını çözmeye çalışıyorum bu küçük dünyamda.
Nefes almaktan zevk alıyorum bazen
Nefret ettiğim gibi bazen…
Yaşıyorum iyi kötü…
Hayat işte!
Not:uykuluydum yazarken saçmalamamı mazur görünJ
yolculuktu,imkansızlıktı ancak 2 gün sonra girebildim yazıyı affediverin
tatil
I did it my way…
Frank Sinatra…
Güzel şarkı,bilmeyenlere tavsiye ederim;)
Tatildeyim ve günler güzel geçiyor
Gerçi korkularım hemen arkamda ve orda olduklarını hissederek yaşıyorum ama az kaldı yok olmalarına yada beni yok etmelerine. Az kaldı gerçeğe kavuşmama.
Şu an orta halli bir rüyadayım. Korkularımdan kaçtığım bir rüyada. Sadece güzel şeyleri düşünmeye çalıştığım bir rüyada. Yarını düşünmeden yaşadığım bir rüyada.kısacası tatildeyim.içimde sevgi var.gülümsüyorum hayata tatlı tatlı.
Her şeyi sever oldum içimdeki sevgiyle.cırcır böceğinin hiç susmayan sesini,bunaltıcı sıcağı ve yapış yapış nemi…
Daha az dert eder oldum küçük şeyleri
Daha çok mutlu olmaya başladım küçük şeylerden
İçimdeki sevgi sayesinde beklide hepsi
Yeni yeni geçiyor belki o kocaman sınavın ağır yükü
Yeni yeni rahatlıyorum ensemdeki korkuların nefesiyle…
Tuhaf…
Ensemdeki korkularla mutlu olmayı başarmak.
Aslında mutluluktan bahsedemem şuan ama en azından mutsuz değilim ve hala hayat güzel geliyor ensemdeki korkulara rağmen…
Sözü daha fazla uzatmamalı.
Tatildeyim sonuçta…
Az kaldı gerçeğe…
Not: Frank Sinatra’dan love song da çok güzeldir;)
BENli dünya
tatildeyim
tüm düşüncelerimle duygularımdan arınarak yapmam gerek bunu ki tatil işe yarasın
kısmen düşüncelerimdn uzağım.en azından öss konusunda.gerçi kabuslarım hala var ama düşünmemek için başka başka konulara yöneldim.
başta güzeldi herşey.
içimde sebepsiz(belkide sebepli ama mutluluğu birine yada birşeye bağlamayı sevmem)mutluluk vardı.güzel duygular çoğalıyordu gün geçtikçe.
ama sonra 1 anda 10 günün 10 ay gibi geçtiğini fark ettim.ve artık güzel duygularımı bastıran endişelerimin olduğunu anladım.
kafa karışıklığı
kendine güvensizlik
karşındakinin davranışlarını çözememe
rezil olma korkusu(aslında umrumda bile değil ya)ve beraberinde getireceği bir daha eskisi gibi olamama(sanırım korkum bu)
aslında biraz kendimi şartlandırmış gibiyim sanki
aceleci davranmakta işin cabası balıklama atlıyorum herşeye
nerde kaldı benim kendimi beğenmişliğim?
nerdeyim ben?
kimim ben?
hepsinin cevabını biliyorum aslında sadece biraz zaman kendime getirecek beni bunu da biliyorum
hayat güzel ben onu güzelleştirdikçe
işte bu sanırım herşey hayat güzel BEN onu güzelleştirdikçe
herşey BENde başlar BENde biter
{ Önceki Sayfa } { Sayfa 1 / 2 } { Sonraki Sayfa }
Hakkımda
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
Fotoğraf Albümüm
Linkler
Ben Hep benKategoriler
Son Yazılar
Galerim.. simgem..Arkadaşlarım fragile