Işık, kamera, yapay gözyaşları...

içimde kelebekler uçuyor

suratımda yavşak 1 gülümseme var kim bilir neden?

içimde kanatlanan beni uçuran bir şeyler var kim bilir neden?

hayata daha sevecen bakıyorum kim bilir neden?

dertleri tasaları arkamda bırakıp gidiyorum kim bilir neden?

herşey BENde gizli

HERŞEY SENDE GİZLİ

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...
                                       CAN YÜCEL

gece yarısı yazıları 1(11.02.2007-23.23)

uzun olmayalı yazmayalı.çok yazım geldi ama tuttum kendimi ;çünkü içim karamsarlık doluydu.hayallerimi umutlarımı yitirmiştim. şimdi buldum mu? hayır. ama sanırım daha iyisi oldu.yeniden doğdum ve kendime yepyeni 1 yol seçtim yepyeni 1 benlikle. çok sorguladım kendimi ne istediğimi ne istemediğimi.

(bu yazıları biraz kafa dağıtmak için yazacağım ders aralarında o yüzden gece yarıları yazıları adı)

her neyse...

iyi şeylerden bahsedeceğim...

öncelikle değişimden değiştiğimden bahsedeceğim. yeter demekle başladım değişime. üzülmeye ağlamaya yeter demekle.sonra beni üzen şeylere yeter dedim artık hayatımdan çıkın fazla oldunuz dedim

hayatım (geleceğim) ellerimden gidiyordu ve ben sadece bakıyordum buna yeter dedim.sonra tutmaya çalıştığım şeyin aslında var olmadığını anladım ve biraz daha bocaladım.sonra bir gün beynimin en ucra köşesindeki 1 fikir meydana çıktı.ben ''doktor'' olacağım.evet tüm umutlarımın hayallerimin bittiği yerde nefes almaktan yorulduğum anda içimde yepyeni heyecan yepyeni bir istek uyandı.ve ben ona sımsıkı sarıldım.gerçekten istediğim şeyi anladım.hayatım hastanede geçmeli benim insanların arasında.6 sene okuyup önümdeki örnekler gibi olmak beni korkutmuş ve doktrluktan soğutmuştu.kolay yoldan bir an önce hayata atılmma isteği kaplamıştı benliğimi.ama sonra öyle birşey farkettim ki emeksiz ,çabasız hiç birşey tam olmuyor.çalışmalı,çalışmalı,çalışmalı...

sonra  belki de en sevdiğim özelliğim çalışmayı sevmem 6 seneye ve daha fazlasını göze almama yardımcı oldu.sonra insanlar ne kadar kötü olursa olsun seviyorum onlara yardım etmeyi gözlerindeki parıltıyı görmeyi o parıltıyı yaratabilmeyi.

daha sonra yaşadığım ve yaşamak istediğim hayatı gördüm ve karşılaştırdım.evet ben öyle 1 çevrede yaşamalıyım.

insanlara yardım etmeyi,birşeylere katkıda bulunmayı seviyorum.hayata insanlara benden birşeyler kattıkça nefes alıyorum yaşadığımı hissediyorum.

evet ben doktor olmak istiyorum ve umarım olurum.

(tabi olmuşken en iyi olmalı hacettepe olmalı)

içimden gelenler

ey aşk...

gelip kanımızı donduran

beynimizi uyuşturan

benliğimizi unutturan duygu

hayatıma öyle 1 anda giriyorsun ki ne yapacağımı şaşırıyorum.herşeyden uzaklaşmaya ,kaçmaya çalışırken buluyorsun beni.yakıp kavuruyorsun.acılır içinde gözyaşlarım akıyor günlerce gecelerce.kavuşamadıkça ,uzakta oldukça büyüyor acılar,sevgiler,çoğalıyor gözyaşları.imkansızken belkide en çok acıyı veriyorsun ama sen imkansızken güzelsin bence.kavuşsam sana biliyorum ki  bu kada çok şey hissetmeyeceğim.uzaktasın çok uzakta dondurup gömdüğüm kalbimin içindesin.seni ordan çıkarmak istedikçe kaçtım.

istiyrum aşık olmak  acı çekmek. sadistliğimden gelen birşey belki de ama arşılıksız olsa bile istiyorum.yalnız olsam bile içimdeki sevgiyle çok kişii olur çekerim bu acıyı.ama  bu acıyı en safça yaşamak istiyorum.şuanakadar yaptığım çoğu şey belkid kirletti ruhumu uzaklaştırdı beni saflıktan ama  ben herşeye yeniden başlayıp en saf haliyle en  acısıyla yaşamak istiyorum. çünkü bu acılar büyütüyor beni.bu kirli dünyada saf birşeyler istemek suç mu?

(not:yazarken lost controlve far away bitti ama içimdeki duygu nehri akmaya devam ediyor.ben kıyıdan yürüsem bile.belkide içinde yüzmeye korkuyorumdur?)

bencil dünya

herşey iki atomun çarpışmassıyla başladı belki.tanrının zerrecikleri belki.

belki big bang.

ve bu dünya oluştu.alev alev yanarken zamanla soğudu.

  belki ateşten belki sudan belki topraktan ve belki 1 meyve yüzünden insan doğdu.belki ilk çağlarda sadece merak ve öğrenme duygusuna sahipti.dğaya inandı.doğanın kendinden üstün olduğuna inandı.zamanla çevresini tanıdı ve tanıdıkça kendini doğadan üstün gördü.bu insana kibir getrdi.kendini beğenmişlik getirdi.zamanla doğa yetmedi ona kendi gibi olan diğer insanlardan üstün görmeye başladı kendini.bencilleşmeye başladı ,herşeyi kendi için yapar oldu.

biz değil miyiz birbirimizi kıran ,inciten?biz değil miyiz sadece kendimizi düşünen gün geçtikçe sadece kendimiz için çalışan?8 milyar insnala yaşadığımızı unutup kendimizi dünyanın hakimi gibi görüp öyle davrananlar olmadık mı?kim kim  için iyi birşeyler yapıyor artık?iyiliği burakın niye kötülük yapıyoruz?yararımız dokunmazken niye kötülüğümüz dokunsun?

niye benciliz?niye birbirimize bu şekild davranıyoruz ve niye birbirimize,bize yapılmasını istemediğimiz şeyleri yapma cüretkarı gösteriyoruz?

niye hep egomuz için çalışıyoruz?

ve niye bazı insanlar doymak bilmeyen 1 egoya sahip?

bazen

bazen en karamsarken

içinizde iyiye güzele yönelik hiç birşey yokken

kendinizi kendi yüreğinizde hapis olmuş hissederken

hayattaki herşey üstünüze gelirken

grurunuz ve inancınız pes etmek üzereyken iyi birşey olsun diye dua edersiniz

ama aksi olur hep. iyi güzel şeyler duymak kafanızı dağıtmak istersiniz olmaz

olmuyor olmuyor ne kadar yapsam da olmuyor. aslında yeteri kadar da yapmıyorum.

boşverdim gibi.aslında vermedim ama ne yaptığımı nasıl yaptığımı bilmiyorum ve zaman geçiyor geriye baktığımda boşluk görüyorum

sınav sonuçlarım bu boşlukları çok iyi açıklıyor.

niye hep en iyi?

evet bende blog edindim

:D hayırlı uğurlu ola

bende blog kardeşliğine katıldım

hoş bu sene zaman bulursam yazarım ama sanırım bulamam

bulduğum bu vakti değerlendireyim bari...

1 ay çok çabuk geçti, dünkü öss denemem de iğrençti aslında ii geçmişti ama sonucu kötü gelecek 269larda 1 puan

hayat görüşüm 1 şey istiyorsan emek vermelisin

manyak gibi emek veriyorum ama genede istediğin olmayınca kötü oluyo insan

şu sıralar kafa dinlemekle meşgulüm onca ders soru arasında

insanları gözlemliyorum sessizce ruhlarına bakıyorum

hele de bu havalarda çok güzel oluyor

tabi bunu çoğu depresyon başlangıcı felan diye görüyor ama benim normal halim bu sanırım

eğlenmeyi severim ama bu durgunluk daha güzel bu aralar

hava soğukken kim çoşacak gereği yok

sanırım soğukkanlı 1 yaratığım

insanların bencilleşmesine sinir oluyorum ne kadar eee dünya bu dicek olanlar kuyorsa bile bu yazıyı sizde bencilsiniz demektir.bende bencilim belki ama en azından bundan şikayetçiyim.mevzu derin giirmesem daha iyi olacak.içimdekileri anlatabilecek kapasitede değilim açıkçası.

herkese iyi bayramlar