Güneş Hep Var

Yorgun Deniz

 

bu sefer denizi sakinlemiş gördüm.gürültülü dalgalarını savurmuyordu kıyıya. henüz gelmemişti fog balıkları... onları bekleyen başkaları da vardı.denize uzun, uzun bakan birkaç emekli göz. bir avuç insan kalmıştı yani. belli ki onların araları iyiydi deniz ile.diğerleri  şehirlerine gitmişler, şimdide şehirlerini hoyrat kullanıyorlardı. öfkesi dinmiş deniz kafasını dinliyordu . sanki onarıyordu kırılmış duygularını,pisini atıyordu  onu zorla kirleten insanlardan geri kalan.kendini daha sadık , gerçek  misafirlerine hazırlıyordu. umutla, heyecanla, sevgiyle...