Güneş Hep Var

kuş olmuş eller

yine duygularım yoldan çıktı. zincirlerini kırıp, sürükledi beni yollarda. baka kaldım kendime hayretle ve acıyla.  yüzümü diğer yöne çevirmiş,çivilemiştim adeta. 'buda nasıl oldu' deyip duruyorum kendime. bir bisikletin arkasında hayata kollarını açmış, kendini kuş yapmış, çırpınan minik eller. heyecanını okudum, coşkusunu satır, satır.okudukça kırdı zincirlerini birdaha, birdaha kahrolası duygularım. baka kaldım küçük kıza. 'bak, bak çeviryüzünü' dedi bana duygularım, 'minik eller kuş olmuş babasının omzunda'. ondan aldığı kuvvetle uçup uçup konuyor tekrar omuza. coşkuyu okudum ve gayreti de. uçmayı öğreniyordu , özgür olmayı , soluk almayı, yaşamayı , güvenmeyi, sevmeyi, hayatı. muhteşem resme bakakaldım gözyaşlarımla. bir el tuttu kafamı , çeviremedimgeriye. bir yerde ben,bir yerde zincirler, ve çivilerle kaldım bir köşede. küçük kız ve babası köşeyi döndüler, evlerine belkide . çok canım yandı çok. bunca zorluk arasında bir de bu nankör duyular çıktı önüme. .