problemlerin kaynağını artık çok iyi biliyorum, hatta bereber yaşıyor,
hayatımı paylaşıyorum.
ben mükemmel değilim. herkez gibi takıntılarım, kuruntularım ve korkularım var.
onların varlığını biliyor, üzerinde silgiler eskitiyorum. yeniden, yeniden yazıyorum.
bazen orasına burasına resimler çiziyor, gerekir diye tekrar,
tekrar okuyorum. kendi üzerimde çalışıyorum. ayağıma bağ
olanları eğilip, kocaman göbeğimle,çözmeye çalışıyorum. biliyorsun yardım alıyorum.
dinle sözlerimi, bak gözüme, var mı çocuk bakışları? konuşmaları?
peki ey sevgili, sen ne yapıyorsun? senin korkuların, kuruntuların, takıntıların
ne alemdeler? saçıyormusun oraya buraya? atıyormusun kar topları biz insancıklara?
şaka gibi oyun gibi?
bana kalırsa kanatan kartopları uçuşuyor bak yine üzerimizde.
zavallı sevgili keşke herkez kör olsa...