Güneş Hep Var

tamam biliyorum devamlı hüzünlü şeyler yazıyorum bloğuma.

insan neşesini nasıl ifade eder? havalara uçtum, sevinçten zıpladım, içim içime sığmadı...olmuyor bugün bunlar bende. insanın neşe dolması beklenen bayram gününde dolamadım işte.

 dün yine gazetelere küstüm. bunu bana en aklı başında gazetelerden biri yaptı. yıkıldım. geleceğe bireyler katacak olan  heyecanlı ve birazda endişeli bendeniz dumura uğradım. depresif duygularımı bütün bir tatil günüme yaydım. depresyon anılarım canlandı. neler oluyor diye panikledim. içimdeki çocuk büzüldü, büzüldü nerelere saklanacağını bilemedi. kalbi korku ile çarptı. ne gördüğümü yazmak istemiyorum. korumak istiyorum çevremi. neden şiddet bukadar yanıbaşımızda? yarın ben çocuklarımın akıl sağlığını nasıl koruyacağım? savaşlar, öldürmeler, ihanetler...bunlarla dolu bir dünya mı sunacağım tazecik beyinlere. yoksa tüm bunları görmemezliğe gelmeyi mi öğreteğim?