| Benden bu kadar... |
AileEvliliklerle büyüyen bir kurum olarak aile,içinde sevgiye tutunuyor ve sevgi yüklü yürekleri katıyorsa bünyesine nesiller boyu süren bir aile karakteristiği çıkıyor galiba ortaya.Örneğin ailemiz geniş , la famiglia italiano (bu deyim gramer açıdan doğru olmayabilir , umrumda da değil) tipinde,sevecen bir aile olduğu için meclisimize oturan da neşe ve sevgiden başka birşey görmüyor. Varken var deyip , yokken yok demeyen insanlardan kurulu , içmesini , oturmasını , kalkmasını ve özellikle yemesini iyi bilen bir aileyiz. Sevgilim , canım nişanlım için hayatının en ilginç sahnelerinin bir çoğu bizim ailenin çatısı altında sergilenmiş olmalı.Karikatürize tipleri muhafaza eden şemsiyemizin altına dışarıdan girenler , sırılsıklamken kupkuru , sıcak bir odaya adım atmış gibi oluyor sanırım...Babam bugün bir kızı , bir de oğlu olmasına rağmen gelininin kendine "baba" deyişinden nasıl mutlu olduğunu anlattı.Ve bir kızı daha olmasının mutluluğunu ışıl ışıl gözleriyle benimle paylaştı. Bundan sonraki basamakta , torunlarının "dede" deyişiyle kendinden geçecek olan babam (tabi ki onun buradaki ismi altında tüm ailemi kastediyorum) onlara ve bize sevgiden başka birşey vermeyecek ,istemeyiz de...Bizi sevmek büyütür...Burhan Öcal-Roman II 02:28 - 13/6/2005 - Yorum Yap
|
Description Hayatım bunlardan ibaret... Ana Sayfa Kimim Arşiv Son Yazılar - Sonunda - Karar - Çok mu pahalı ? - Günler günleri kovalarken... - yaşamak |