| Benden bu kadar... |
"Büyü"mek-1Hani şimdi küçük olsam , işyerinde değil de bütün gün sokakta koşturmuş olsam büyük ihtimalle legolarımı sermiştim yere , bir yapıp bir bozuyordum. Ya da tv'den sıkılmış , evin değişik köşelerinde uydurma maceralar peşinde koşuyordum. Uyku basmış gözlerim günün yorgunluğuna aldırmadan , heyecanla birşeyler kurcalıyordum.Hadi büyüğüz ya , ne yapıyorum peki? Lego yok evde , bilgisayarın başında bir sayfayı açıp diğerini kapatıyorum. Tv'den sıkıldım , evimizin "özgürlük odası"nda büyücülerle , cücelerle , her parçası byte'lar ve piksellerden oluşan ülkelerde dolanıyorum. Heyecanla klavyemde geziniyorum. Bir konuda dürüst olayım şimdi yaptıklarımın hiçbiri o coşkuyu yaşatmıyor... Yaşamak , alışmak demekmiş. Her duruma , her yeni kıyafete , her duygu ve düşünce haline...Yani kısaca ve tarafımca en kabullenmesi en zor söyleyişle "büyümeye alışmak". İş görüşmelerinde "en içim"izdekileri çıkarıp masaya koysak ne yazık ki aç kalırdım.Aklı başında biri değilim ki... Çocukça cahil ve yaratıcı kalmayı ümit ediyorum.  10:48 - 25/10/2005 - Yorum Yap
|
Description Hayatım bunlardan ibaret... Ana Sayfa Kimim Arşiv Son Yazılar - Sonunda - Karar - Çok mu pahalı ? - Günler günleri kovalarken... - yaşamak |
