| Benden bu kadar... |
yaşamakBugün national geographic channel'da Mauro Prosperi'nin hikayesini izledim...10 gün boyunca sahra çölünde (ki milyonlarca km2'lik bir çöl)kaybolan bir maratoncu. İlgimi çeken , durumu inceleyen uzmanların da belirttiği şey oldu ; insanın böylesi bir hayatta kalma mücadelesinde ya içindeki büyük bir sevgiye ya da çok daha zor şeyleri başarma inancına dair isteğin hayat kurtarıcı oluşu...Mauro Prosperi'yi hayatta tutan ailesine olan bağlılığı ve bir zamandan sonra , çölde geçirdiği zamanın da etkisiyle kendi deyimiyle "içindeki mağara adamı"na dönüşü oldu...Çiğ biçimde yarasa ve bilumum sürüngeni yiyerek , kendi idrarını içerek ve sevdiklerini düşünerek hayata tutunmak...Muazzam bir mücadele...Tabi ki Prosperi'nin mücadeleye alışkın bedeni de bir etken ancak yine de o koşullarda bir noktadan sonra beden iflas ediyor. Vücut belli bir oranda su kaybettikten sonra sadece kalp , beyin , akciğerler gibi yaşam gücünü sağlayan organlara yönelik çalışmaya başlıyor. Yani bir yerden itibaren insan ruhuyla başbaşa kalıyor , bedenden ötesi yaşatıyor insanı...Prosperi beni oldukça etkiledi ve bir kez daha insanın ne kadar güçlü olduğunu kanıtladı...Sizlere bu ilginç hikayeye ulaşmanızı ve bilgi edinmenizi tavsiye ediyorum. 08:59 - 9/1/2006 - Yorum Yap
|
Description Hayatım bunlardan ibaret... Ana Sayfa Kimim Arşiv Son Yazılar - Sonunda - Karar - Çok mu pahalı ? - Günler günleri kovalarken... - yaşamak |