ZEYBEK ZAMANI

BU ÇİLELİ ÖMRÜM

Annemin, babamın yanında

Çokça sevilen bir paşayım.

Tenime ateş değse yanar;

Ben ateşe karşı maşayım.

 

Okudukça okuyup bilgi,

Havuzunda yüzüp aşayım.

Bilge kişi kolay pes etmez,

Aksi düşünceye şaşayım.

 

İnsan bekleyip de görmezse,

O ilgiden sonra hep şaşar.

Yağmur bol yağınca dereler;

Irmaklar ve nehirler taşar.

 

Ekinler boy alır, başaklar

Dolunca çiftçiler hep coşar.

Söz dinlemeyen ve hiçbir tedbir

Almayan bir kimse çok koşar.

 

Suçlu sanki benim karşımda,

Duran cansız dikili taştı.

Her ağladığımda gözümden,

Sel olup da akan bir yaştı.

 

Dilber yârimi hep gösteren

Maviş göz ve hilâl kaştı.

Bizim de böyle olmamıza,

Sebep olan akılsız baştı.

 

Kader hep bizleri bir sabır

Sınavından süzüp de geçti.

Yolumda bazen ben sabırı;

Bazen sabır beni yendi geçti.

 

Sabır tökezlemeyen bir binek,

Ama nedense beni seçti.

Benim de bu çileli ömrüm,

Daima hep böyle zor geçti.

 

Memduh SOLMAZ