ZEYBEK ZAMANI

NİSAN YAĞMURU

Bitkiler yağmurla hayat bulur,

Kimi kardeşini uçurumdan iter.

Her ateş yanan yerde bir duman tüter;

Bir çocuk az, üçü fazla, iki yeter.

 

El ile tutma ateşi, o bir kordur

Sevgili dost rüyânı ehline yordur.

İnsanın dilini zaptetmesi zordur,

Türkiye’mizin de sigortası bordur.

 

Olmasın toplumda senin kara leken,

Toprağı alt üst eden, kazanır eken.

İş yerinde bir kişidir yükü çeken;

Olma sakın kırda çiçek açan diken.

 

Bülbülün dilindendir çektiği çile,

İnsan bir olaydan sonra gelir dile.

Turistler yazın uzanıp yatar mile,

Kaptırma gençliği ele, yele, sele.

 

Kesme topraktandır kiremit çamuru,

Gölet ve denizde yaşar su samuru.

Doğruluk hizmetse kişinin hamuru;

Öv bahtına yağarsa nisan yağmuru.

 

Memduh SOLMAZ