ZEYBEK ZAMANI

SEFAHAT RUHUN CAN DÜŞMANI

Haritacı ölçmeciler ölçerken,

Her daim bazı şeyleri alır baz.

Şenlenir yaylalar, pınar başları,

İnsanı daima ferahlatır yaz.

 

Her çalgı aletinin özelliği,

Başka ama insanı coşturan saz.

Şiir başka, gazel başkadır ama,

Hep güzel bir türküden duyarım haz.

 

Gaffar oğlu savurur harmanını,

Var olsun elinde güzel bir yaba.

Sabahları hep erken uyananlar,

Nasibini alır, koş, sarf et çaba.

 

Binayı ayakta tutan çatılar,

Evlerin çatısına konur baba.

Güzel kıyafet tavsiye mektubu,

Gibidir sakın sen giyinme kaba.

 

Su şebekelerini hep zapt eden,

Her an musluk, piriz ile vana.

Bizim doğu illerinin suları,

Kaynaktan gelin için kana kana.

 

Kurban bayramında her yıl kesilir

Tekbir, besmele ile koyun, dana.

Kararsız kimseler sağlam değildir;

Her zaman yıkılıp yatar yana.

 

Çiftçilik eski bir meslektir bize,

Çiftçiler sürüp arpa buğday eker.

Bizim Ege yöresinin efeleri;

Güzel oyunlar oynayıp da seker.

 

Paranın büyük ve helâl olanı,

Makbuldür, para hep parayı çeker.

Her zaman sağlıklı kalmak istersen;

Dikkat et üç beyazın biri şeker.

 

Tembel ve yalancı kimse sözünde

Durmaz, sonunu düşünmeyip yatar.

Devamlı hep kendini düşünenler,

Hiç faydalı olmazlar, cebe atar.

 

Borçtan kurtulmayı kaçmakta çare

Arayan bir gün şerefini satar.

Sefahat ruhun hep can düşmanıdır;

Zevk ve eğlenceye dalan batar.

 

Memduh SOLMAZ