İnsan vefat edince hep
İki şey ile anılır.
Basamam erik dalına
Hemen sessizce kırılır.
İncitme onu el oğlu
Naziktir hemen darılır.
En uzak bir yere bile
Bir adım atmakla varılır
Bana bu iş, bu mesele zor
Zor deyip hemen vazgeçme.
Hizmeti Allah için yap
Hiçbir zaman insan seçme.
Ateş düştüğü yeri yakar
İki gözüm, iki çeşme.
Sır güçlü ordu gibidir
Mecbur kalmadıkça deşme.
Seni emin bilenlere
Sen emaneti eda et.
Görevin bitince hemen
Arkadaşına vedâ et.
Hata yapınca pişman ol
Allah’tan kork, kuldan hayâ et.
Arkadaşlık sözle olmaz
Vakti gelince vefâ et.
İyi insanlar daima
Aramıza katılırlar.
Elbette kötüler bizim
Aramızdan atılırlar.
Hep kendini düşünenler,
Toplumda hiç sevilmezler.
Sonları da hep hüsran olur
Gün gelir de satılırlar.