ZEYBEK ZAMANI

BİLGE KİŞİLER

Gençlik yanılgı devresi, dünyayı hoş görür,

Alkol alan kimseler her tarafı loş görür.

Avcı dağda gezer; tavşan, keklik, kurt, kuş görür;

Okuma zevkini tadan kendini boş görür.

 

Bazı tavla ustası zar tutar hep şeş görür,

Çalışkan çocuklar da karnesinde beş görür.

Yolu meyhane üstüne olanlar keş görür,

Zeki kimse, dahiyi kendisine eş görür.

 

Kar yere düşer; ağaç, toprak, kaya, taş görür,

Güzeller ile birlikte olan göz, kaş görür.

Evleri çukurda olanlar yağmur, yaş görür;

Tembel olanlar ömrünün sonunda kış görür.

 

Kimi dünyada kış görür, kimi de yaz görür,

Kimileri de ömrünce elinde saz görür.

Kumarcının piri, karşısındakini kaz görür;

Cimri kimse kazancını daima az görür.

 

İtfaiyeciler yangını söndürür is görür,

Uzun yol giden şoförler daima sis görür.

Obez kimseler rüyâsında bile şiş görür;

Asil ve bilge kişiler, her daim iş görür…

 

Memduh SOLMAZ