ZEYBEK ZAMANI

ÇEKERİZ

Yıllarca konuşup durduk refah diye,

Yılmadan azimle hep tohum ekeriz.

Acaba bu yıl huzur gelir mi diye,

Ne yazık ki enflasyondan ah çekeriz.

 

Bitkiler toprakta hayat bulur, biter

Kimi mezara, kimi pazara gider.

Ekonomi durdu, bu iş bize heder,

Ancak, tedbirsizlik, israftan çekeriz.

 

Anadolu, Türk’lere ana kucağı,

Çalışır yurdun köyü, kenti, bucağı.

Bu vatan, bu yurt bize baba ocağı,

Hep varlık içinde yokluk çekeriz.

 

Bir bütün oluruz, hazar ve seferde

Pazara gideriz erkenden seherde.

Çalışkan kimseye nimet bol her yerde;

Ne hikmettir ki fesatlık çekeriz.

 

Rüzgâr, kar ve yağmur ormanda buluşur,

Bütün işler niyete göre oluşur.

Gerçek insan dert ve sevinci bölüşür,

Eksiklik burada, hep bundan çekeriz.

 

Hakk’ın mührü var, ceylanın gözünde,

Bir nur vardı Resûlallah’ın gözünde.

Herkes mesul olup da dursa sözünde,

Ne eza görür, ne de zahmet çekeriz.

Memduh SOLMAZ