Kimi anlaşır, konuşur kaş göz ile,
Kimi ömrü geçirir kahır naz ile.
Kimileri güler oynar, saz ile;
Bazı milletler uygar olur söz ile.
Tutmazsa senin söylem ile eylemin,
Nasıl önem versin ki sana milletin?
Adaletli davranıp hükmetmediysen;
Şükretmeden artar mı senin nimetin?
Söze sadık kalmayan işten eğletir,
Günü boş geçiren kötü söz söyletir.
Terbiyeli kişi iyi iş öğretir;
Hayat, ömrü boş geçireni terletir.
Seher de kuşlar uyanıp da uçarken,
İlkbaharda kırda çiçekler açarken,
Çiftçiler tarlada tohumları saçarken;
Adam olunur mu yatakta yatarken?
Arkadaş önemlidir, yapma ihanet,
Çiftçilik Eti’lerden kaldı bidayet.
Helâl kazan ye, olsun başın selamet;
Bu dünyadan eli boş gitme nihayet!..