ZEYBEK ZAMANI

RÜZGÂRLAR

Bir ney gibi güzel sesi,

Kim üflüyor bu nefesi?

Derken bize yaklaşarak;

Saçımızla eğleniyor.

 

Sanki tatlı bir anne eli,

Biraz hırçın, biraz deli,

Gökyüzünün bir yerinden;

Kucak kucak çiçek gibi.

Dökülerek bizi okşar,

Yazın esen serin rüzgâr.

 

Şimdi inler çılgın sesi,

Tıpkı birçok dev gibi.

Kayalarla uğraşıyor;

Kalbi dolup taşıyor.

Memduh SOLMAZ